خرید بک لینک
اخباری خوب درباره جبهه سایبری: به تازگی یک افزایش واضح در به اشتراک گذاری عمومی از هوش سایبری تهدید نسبت به سال 2015 وجود داشته است.
AlienVault، که 617 شرکت کننده در Black Hat USA 2017 را مورد بررسی قرار داد، دریافتند که متخصصان خدمات شبکه امنیت فناوری اطلاعات، شیوه های کار خود را با توجه به تهدیدات در حال ظهور مانند نرم افزارهای مخرب و باج افزار تغییر می دهند که می توانند از راه حل های امنیتی سنتی جلوگیری کنند.
بزرگترین گروه پاسخ دهندگان (43٪) به باج افزارها به عنوان بزرگترین نگرانی امنیتی خود اشاره کردند. بزرگترین ترس برای اکثر شرکت کنندگان (38٪) عدم قدرت جلوگیری از آلوده سازی های های آینده بود.
در همین حال دومین گروه بزرگ، در 31٪، بیشتر در مورد نرم افزارهای مخرب که به طور مداوم در حال تحول اند نگران بودند. مطالعات اخیر نشان داده اند که 97٪ از آلوده سازی های موفق نرم افزارهای مخرب، از تکنیک های پلی مورف استفاده می کنند. این قابلیتهای تغییر شکل راهکارهای امنیتی پایه پایانی را بی اثر می کند، زیرا این دفاع ها معمولا پسیو شبکه نمیتوانند تهدیدات جدیدی را شناسایی کرده و از تهدیداتی که قبلا دیده نشده است جلوگیری کنند.
جووالد مالک، مدافع امنیتی AlienVault، گفت: "برای سال ها، تیم های امنیتی، این افسانه را که می توان یک حباب امنیتی منظم و محافظ در اطراف یک سازمان ایجاد کرد تا افراد بد را دور نگه داشت، ادامه داده است." "اما تهدیدات جدید و در حال ظهور این رویکرد را به چالش می کشد. امنیت سایبری هرگز متوقف نمی شود، بنابراین حیاتی است که تیم های امنیتی، با به اشتراک گذاری اطلاعات خطرناک، مهارت های جمعی خود را به اشتراک گذارند. کشف مشكلات بالقوه قبل از اینکه بیشتر و بیشتر شوند در جهت کاهش آسيب هاي آتي از حملات سايبري ضروري است. "
 
 
این تغییر چشم انداز تهدید موجب افزایش قابل توجهی در به اشتراک گذاری عمومی اطلاعات پشتیبانی شبکه تهدید در طی دو سال گذشته شده است. وی گفت که AlienVault از سال 2015، از طریق نظرسنجی ها در کنفرانس های امنیتی در سراسر جهان، به اشتراک گذاری اطلاعات تهدید را ردیابی کرده است. در سال 2015، تنها 8 درصد از شرکت کنندگان در کنفرانس Infosecurity Europe و 14 درصد از شرکت کنندگان در Black Hat USA اظهار داشتند که آنها جزئیات عمومی در مورد تهدیداتی که جدیدا کشف کرده اند را به طور عمومی به اشتراک گذاشته اند. در بررسی شرکت کنندگان در کنفرانس Black Hat سال 2017 این درصد به 17 درصد افزایش یافته است.
علاوه بر این، نتایج همچنین نشان می دهد که اکنون متخصصان امنیتی بیشتر از دو سال پیش به هوشمندی مقابله با تهدیدات اعتماد می کنند. به ویژه، تعداد افرادی که به هوشمندی مقابله با تهدیدات منبع باز اعتماد دارند، از 15٪ در سال 2015 (تنها شرکت کنندگان در Infosecurity Europe) به 31٪ از کسانی که در Black Hat  سال 2017 مورد بررسی قرار گرفتند افزایش یافتند. 
"واقعیت سخت این است که هیچ تعداد از سیستم های امنیتی نمی توانند حمله را متوقف کنند؛ آنها فقط می توانند خطر را کاهش دهند. "بنابراین شدت حمله به این معناست که چگونه یک شرکت می تواند به تهدیدها پاسخ دهد. هنگامی که تیم های امنیتی می توانند تهدیدات بالقوه را پیش از وقوع شناسایی کنند، می تواند میلیون ها شرکت میکروتیک را از آسیب های شدیدی که ممکن است به درامد و شهرت شان وارد شود نجات می دهند. ابزارهای رایگان اغلب سریعترین ابزار برای شناسایی تهدیدات جدید هستند، زیرا آنها به تجربیات مشترک تعداد زیادی از تیم های امنیتی در سراسر جهان متکی هستند. "

پلت فرم باگ محبوب HackerOne بر آن است تا 100 میلیون دلار در پرداخت به هکرهای اخلاقی برای شناسایی آسیب پذیری و گزارش از طریق سایت تا سال  2020    تعلق بگیرد.

مدیر عامل شرکت Marten Mickos در پستی در بلاگش ادعا کرده است که این پلتفرم در حال حاضر بیش از100000 هکر را برای یافتن و حل 50000 آسیب پذیری کمک کرده است که این امر موجب پرداخت بیش از 20 میلیون دلار شده است.

این به اصطلاح "امنیت مبتنی بر هکر" می تواند به ریشه کن کردن اشکالاتی که معمولا توسط ابزارهای خودکار پیدا نمی شود کمک کرده و در بلند مدت سازمان های مشکل دار را نجات دهند - با توجه به هزینه های استخدام یک شرکت خارجی حسابرسی .

این بخشی از دلایلی است که حتی وزارت دفاع ایالات متحده در سال گذشته به این حرکت ملحق شد و برنامه های مختلفی نظیر "پنتاگون را هک کنید"،" ارتش را هک کنید" و" نیروی هوایی را هک کنید"را اجرا کرده است 

اخیرا، Tor به احترام میلیون ها نفر از مخالفان سیاسی، روزنامه نگاران و دیگران در سراسر جهان که به برای حفظ حریم خصوصی مرورگر خود به آن متکی هستند، برنامه ی خود با  HackerOne راعلنی کرد.

در یک نمونه از برخی از ثروت های ارائه شده به هکرهای اخلاقی، فیس بوک در ماه جولای اعلام کرد که مبلغ جایزه حفاظت اینترنت خود را به مبلغ 1 میلیون دلار افزایش می دهد، و مایکروسافت یک برنامه جدید ویندوز با پرداخت 250 ، 000 دلار را آغاز کرد .

میکوس میگوید: "فقط چند سال پیش، برنامه های bug bounty ، امتیاز چند شرکت مبتنی بر ابر بود هکرهایی که به آنها میکروتیک کمک میکردند به هزاران نفر می رسید و پاداش ها کم بود امروز ما در اینجا 100000 هکر قوی، و 50000 آسیب پذیری ریشه کن شده و 20 میلیون دلار پاداش برای قهرمانان امنیت مبتنی بر هکرها داریم. به زودی ما 1 میلیون هکر، 200000 آسیب پذیری را کشف و برطرف خواهیم کرد و 100 میلیون دلار پاداش خواهیم داد .پس انداز به خاطر فراوانی نقض داده ها حدود 10 میلیارد دلار خواهد بود این بسیار زیاد است و این فقط آغاز است . "

 

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: پنجشنبه 27 ارديبهشت 1397 ساعت: 10:46

امروزه مشاغل باید به سرعت خود را با الزامات اقتصاد جهانی و نیروی کار وفق بدهند. موفقیت همواره بواسطه ی توانایی در بهینه سازی و محافظت از اطلاعات دربرگیرنده ی افراد، سازمان ها و دستگاه ها تعریف می شود. برای کمک به مشاغل در چیره شدن به این چالش ها و پذیرفتن کامل این مزایای انعطاف پذیری و مقیاس پذیری که  ارائه می دهد، سیتریکس امروز اعلام کردکه ارتباط طولانی مدت استراتژیکش با گوگل در حال گسترش است. مشتریان قادر خواهند بود که از سیتریکس خدمات شبکه برای ارائه و مدیریت فضای کاری دیجیتال، از جمله Citrix Workspace Service  در پلتفرم  گوگل استفاده کنند. سیتریکس و گوگل در حال همکاری برای ارائه ی ابری برنامه ها و دسکتاپ نقطه پایانی های بهینه سازی شده با  به مشتریان سازمانی خود هستند که بیش از پیش به ابرهای عمومی و ابر ترکیبی  برای حل نیازهای تجاری خود برای فضای کار ایمن دیجیتال نیاز دارند.
 
 
همراه با این راه حل های جدید ابری، سیتریکس  و گوگل همچنین ادغام جدیدی را که در حال حاضر در بین Citrix ShareFile و Google G Suite موجود است را معرفی می کنند که در صورت استفاده از راه حل های کاری سیتریکس امکان پیگیری داده ها را فراهم می کند. یک پلاگین ShareFile جدید که امکان به اشتراک گذاری امن فایل ها از طریق  Gmail را داده و یک اتصال ShareFile به گوگل ىرايو به کاربران یک مکان پشتیبانی شبکه واحد برای یافتن تمام اسناد خود را ارائه می کند. بعلاوه، هم اکنون در گوگل  Citrix NetScaler CPX نیزموجود است و تلاش ها بر آن است که تا پایان فصل در Google Cloud Launcher موجود شوند. تاکید گوگل بر ظروف و سیستم هماهنگی Kubeetes به جامعه برنامه نویسان اجازه می دهد از  NetScaler CPX برای ساختن و مقیاس بندی برنامه های کاربردی امن در  استفاده کنند.
با ادغام  سرویس سیتریکس و گوگل کلاود، مشتریان گوگل به راحتی توانایی اضافه کردن برنامه ها و دسکتاپ های مجازی که در گوگل  اجرا می شوند را دارند و می توانند از آنها در کنار مجموعه بهره وری   G Suite استفاده کنند.
سیتریکس و گوگل در حال تلاش مستمر برای ارائه ی راه حل های نقطه پایانی امن برای دسترسی به فضای کاری پسیو شبکه دیجیتال هستند. گوگل اخیرا پشتیبانی از مرورگر رسمی کروم برای سیتریکس با بهینه سازی گرافیک تنها در XenApp  را اعلام کرد. گوگل و سیتریکس به همکاری خود ادامه خواهند داد تا ارائه ی XenApp به دستگاههای مبتنی بر OS را برای مشتریان شرکتی ارتقا و بهینه سازی کنند و گیرنده ای دائمی برای به روز رسانی کروم ارائه شود.
 و شرکت Carbon Black در حال همکاری برای راه حل  جدیدی هستند که هدفش تحلیل داده های کاربردی تاریخی برای محافظت از دیتاسنتر در برابر تهدیدات ناشناخته است.
این راه حل به نوعی عناصر AppDefense ، که نرم افزار نسبتا جدید است و Cb Defense، راه حل آنتی ویروس ابری Carbon Black را با یکدیگر ترکیب کرده است. براساس پست بلاگی تام بارسی، معاون ارشد بخش توسعه کسب و کار Carbon Black محصول نهایی یک راه حل " پایانی کامل" برای دیتاسنترهای نرم افزاری است.

بارسی نوشت: "این راه حل سطحی بی سابقه از  را برای برنامه های در حال اجرا د فراهم میکروتیک می کند و به مشاغل در سرتاسر جهان (که در حال اجرای بیش از 60 میلیون ماشین مجازی هستند کمک می کند) کمک می کند تا به بالاترین سطح از برسند. این همچنین اولین راه حل در این صنعت است که به طور کامل ویژگی های منحصر به فرد مجازی سازی به همراه Streaming Prevention، را برای جلوگیری، تشخیص و پاسخ دادن به تهدیدات پیشرفته به ارمغان می آورد."

این راه حل جدید که نامش هنوز از طرف هیچ یک از دو شرکت فاش نشده است روشی سه جانبه برای محافظت از برنامه ها در دیتاسنتر را دارد. ابتدا، این راه حل "رفتار برنامه شناخته شده ی خوب " را تثبیت و اعمال می کند. با بهره گیری از قابلیت های لیست سفارشی AppDefense، راه حل مشترک می تواند نحوه رفتار یک نقطه پایانی سازمان را در زمانی که امن و سالم هستند را شناسایی کند. این هوشمندی همچنین شامل قدرت تشخیصی است بین تغییرات نقطه پایانی که قانونی هستند و آنهایی که باعث سوء ظن می شوند."
 
 
 
دوم، این راه حل رفتارهای تاریخی یک برنامه را تحلیل می کند تا بتواند فعالیت های مشکوک را ردگیری کند." این راه حل، زمینه استفاده از نرم افزار را برای شناسایی تهدیدات رفتاری پیشرفته برای تأمین  بیشتر از حد مجاز فراهم می آورد". هر گونه تهدیدی که توسط قفل کردن رفتار برنامه از آن جلوگیری نشود، از طریق Streaming Prevention متعلق به Carbon Black برداشت می شود. Streaming Prevention یک فناوری شناسایی تهدید پیشرفته است که از پردازش جریان یک خدمات شبکه رویداد استفاده می کند تا بتوان حوادث متعدد در طول زمان را به یکدیگر ارتباط داد و بتوان بر وجود یک تهدید دلالت کرد.

سوم، این راه حل به کاربران اجازه می دهد که پاسخشان به تهدید را به صورت خودکار درآورند، مثلا اینکه از نمونه ی آلوده شده عکسی گرفته شود و یا اینکه یک ماشین مجازی در قرنطینه قرار بگیرد و یا به حالت تعلیق درآید.
این محصول مشترک جدید نشان دهنده ی گسترش همکاری بین و Carbon Black است که به کاربران AppDefense امکان دسترسی به پلتفرم امنیتی Carbon Black به نام  “Predictive Security Cloud” را می دهد.

 Carbon Blacknv برای تبلیغ کردن محصول جدیدشان، در حال راه اندازی یک رودشو در 15 شهر هستند که به مشاغل فرصتی برای که این راه حل را شخصا درایو تست کنند.

 

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: چهارشنبه 26 ارديبهشت 1397 ساعت: 16:56

صنایع Dell EMC که بستر های نرم افزاری زیرساخت فوق همگرا  (HCI) را در اختیار دارند، با ایجاد قابلیت های Dell  HCI  در سرورهای جدید  نسل چهارده Dell  PowerEdge  که برنده ی جوایزی نیز شده است، بصورت قابل توجهی ترقی کرده است.
با استفاده از این جدیدترین پلتفرم سرور PowerEdge که برای HCI طراحی و بهینه سازی شده است، مشتریان بزرگ و کوچک می توانند عملکردی با قدرت بیشتر و قابلیت پیش بینی بالاتر را با قابلیت تنظیم گسترده تری برای میزبانی طیف وسیعی از برنامه های کاربردی نرم افزاری مهم در Dell  VxRail و دستگاههای سری XC انتظار داشته باشند.
"به گفته ی Chad Sakac رئیس بخش راه حل ها و پلتفرم های همگرا در Dell  " مشتریانی خدمات شبکه که در پی تحولاتی در فناوری اطلاعات خود هستند به طور فزاینده ای در حال روی آوردن به زیرساخت های فوق همگرا به عنوان فنداسیونی ایده آل برای ساده سازی فناوری اطلاعات امروز و آینده اند. با استفاده از HCI به عنوان یک زیرساخت نرم افزاری، دستیابی به عملکرد نهایی و قابلیت اطمینان متکی بر ایجاد  نرم افزار همراه با سخت افزاری بهینه و تنظیمات آن است. دستگاههای HCI کلید در دست، معتبر و آزمایش شده و پیش یکپارچه ی  HCI، مشتریان را قادر به ایجاد زیرساخت فناوری اطلاعات مقیاس پذیر و معتبر ساخته، با اعتماد و عملکرد قابل اطمینانی که به سازمان های فناوری اطلاعات کمک میکند تا به راحتی نیازهای روزافزون کسب و کار خود را براورده سازند."
با توجه به تحقیقات IDC، HCI  با سرعت بسیار بالایی در میان دیگر زیرساخت های همگرا در حال رشد است و درآمد جهانی آن با رشد 48.5 درصدی سالانه  در سه ماهه دوم 2017  در حال افزایش است و در حال حاضر تقریبا 25٪ از کلیه راه حل های زیربنایی فروخته شده را ازآن خود کرده است. تحقیقات IDC نشان می دهد Dell mikrotik در سیستم های HCI جهانی رتبه اول دارد و 29 درصد از کل درآمد بخش در سه ماهه ی دوم و رشد سالانه درآمدی برابر با 149 درصد را دارد. Dell  VxRail  یکی از سریعترین دستگاههای  HCI در سطح جهان است با جذب مشتری بالا که بیش از 275٪ رشد درآمد سالانه که بیش از 5.7 برابر بیش از نرخ رشد بازار است را دارا میباشد.

 

 


Dell EMC  در حال حاضر ترکیبی از سادگی، چابکی و مقیاس پذیری پرتفولیوی HCI که پیشرو در صنعت خود است می باشد که قدرت و انعطاف پذیری سرورهای نسل بعدی را دارا است و برای HCI طراحی و بهینه سازی شده است. این امر موجب عملکرد و قابلیت اطمینان بیشتری برای پاسخگویی میکروتیک به خواسته های مشتریان را فراهم می کند، زیرا HCI به دیتاسنترهای اصلی حرکت می کند و برای اجرای طیف گسترده ای از برنامه ها و حجم کارها قابل اطمینان است.
سرورهای نسل چهاردهم PowerEdge که مبتنی بر پردازشگر Intel® Xeon® Scalable Family هستند، شامل 150 مورد از الزامات خاص برای ذخیره سازی نرم افزاری (SDS) است که منحصرا برای HCI بهینه شده اند. این شامل پشتیبانی پیشرفته برای SSD ها در استقرار های scale-out  و راه اندازی سریعتر و مدیریت ساده ی ذخیره سازی اطلاعات و خنک سازی بهتر درایو برای افزایش قابلیت اطمینان؛ و رابط کاربر مشترک و اختیاری در سراسر سرور و پلتفرم های HCI برای قابلیت های مدیریتی سیستم های  Dell می باشد.
به روز رسانی پورتفولیوی  Dell HCI به مشتریان دسترسی بسیار سریعتری به برنامه ها و داده ها ، بسامد ساعت بالاتر، کانال های حافظه بیشتر و حافظه سریع تری را داده که منجر به قدرت پردازشی 1.7 برابر و  62٪ پهنای باند داخلی بالاتری می شود.
دستگاههای Dell HCI عبارتند از خانواده Dell EMC VxRail Appliance که توسط  VMware vSAN ™ طراحی شده با همکاری وی ساخته شده است و سری Dell XC برای مشتریانی که به دنبال انتخاب هیپنوتیزورها هستند، از جمله Microsoft Hyper-V ویا محیط های multi-hypervisor. این دستگاه های HCI کل چرخه عمر پسیو شبکه را با اتوماسیون پیشرفته ساده سازی کرده است- با نرم افزار منحصر به فردی که استقرار، مدیریت، مقیاس سازی، پشتیبانی و نگهداری را برای مشتریان از روز اول آسان تر می کند.
 دستگاههای Dell EMC VxRail در سرورهای نسل چهاردهم PowerEdge عملکردی قدرتمند و قابل پیش بینی در میلیون ها گزینه پیکربندی انعطاف پذیر برای پاسخگویی به هر مورد استفاده از HCI و حجم کاری ماموریت بحرانی را در محیط های VMware ارائه می دهد.  انتظاراتی که مشتریان VxRail می توانند داشته باشند عبارتند از: 
•    عملکرد بهتر برای برنامه های پرطرفدار با 2 برابر IOPS  بالاتر (عملیات ورودی / خروجی در هر ثانیه)، و بیش از 2 برابر زمان پاسخ سریعتر
•    عملکرد بسیار قابل اعتماد با 9 برابر زمان پاسخ دهی سریعتر و قابل پیش بینی تر در کمتر از یک میلیونیوم ثانیه 
•    گزینه های بیشتر برای استقرار کاملا مناسب با میلیون ها گزینه ی تنظیم پشتیبانی شبکه بیشتر از جمله گزینه های بیشتر پردازنده، SATA    SSD های جدید، گزینه های اتصال به شبکه های اضافی، و گسترش بیشتر GPU برای مطابقت با نیازهای HCI مشتری 
•    پشتیبانی از  NAS با استفاده از نرم افزار با Dell EMC Isilon SD Edge برای مدیریت از راه دور و یا راه اندازی فایل های edge-to-core ، پیوستن به همسان سازی از راه دور VxRail ، ذخیره سازی ابری و قابلیت های مدیریت

سری Dell EMC XC  در سرورهای PowerEdge نسل چهاردهم کارایی بالاتری را برای حجم کاری، سرعت های شبکه ای سریع تر و تنظیمات جدید NVMe / SSD فراهم می کند. به طور خاص، با دستگاههای جدید Dell EMC XC سری، مشتریان می توانند انتظار داشته باشند:
•    افزایش کارایی برای محاسبه حجم کار فشرده با حداکثر 50٪ هسته اضافی در هر دستگاه
•    تا 93٪ افزایش توانایی محاسبه برای حجم کاری با تراکم ذخیره سازی به عنوان یک نیاز اولیه
•    موارد استفاده گسترده در محیط های VDI برای نیازهای محاسباتی پیچیده با 50٪ قدرت بیشتر GPU

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: سه شنبه 25 ارديبهشت 1397 ساعت: 12:30

مقدمه
عامل هايي مانند کارشناسان، عوامل تکنولوژيکي و فرآيند هاي سازماني عناصري هستند که پياده سازي  امنيت در سازمان ها را با چالش خدمات شبکه مواجه مي کنند. جنبه هاي انساني عبارتست از آنچه مربوط به شناخت و درک افراد است مانند فرهنگ و تعامل با ديگر با افراد. جنبه هاي سازماني مربوط هستند به ساختار سازمان شامل اندازه سازمان و تصميمات مديريتي در حوزه امنيت فناوري اطلاعات. جنبه هاي تکنولوژي، شامل راه حل هاي تکنيکي مانند برنامه ها و پروتکل هاست. براي مثال، براي رسيدن به درک متقابل درباره ريسک هاي امنيت در ميان ذينفعان مختلف، ارتباطات و تعاملات موثر مورد نياز است. همچنين خطاهاي انساني تهديد ديگري براي راهکارهاي امنيتي هستند. تحليل ها نشان مي دهد که فاکتورهاي سازماني مانند ارتباطات، فرهنگ امنيت و قوانين دلايل متداول خطاها در حوزه امنيت اطلاعات هستند.
متدولوژي
شناخت بهتر شرايط و محدوديت هاي دنياي واقعي در ارائه راهکارهاي امنيتي براي ايجاد سيستم هاي پسیو شبکه امن تر و قابل استفاده تر، به توسعه دهندگان و طراحان سيستم کمک خواهد کرد. سوالات اصلي که در اين مطالعه مطرح شده است، عبارتند از:
1.    مشکلات اصلي که کارشناسان در بخش امنيت اطلاعات در سازمان خود با آنها روبرو هستند، چيست؟
2.    چگونه اين چالش ها و مشکلات با هم در تقابل هستند؟
3.    الزامات اين چالش ها بر روي تحقيقات آينده چيست؟


ارائه چارچوب يکپارچه چالش ها
سه دسته از اين مشکلات بعنوان فاکتورهاي انساني دسته بندي مي شود:
1-     فرهنگ 2-  فقدان آموزش امنيت 3- فرآيندهاي امنيت ارتباطات
فقدان فرهنگ امنيت داخل سازمانها تغيير شيوه ها را مشکل کرده است. براي مثال، چندين کارمند از يک نام کاربري براي دسترسي به يک سيستم پشتیبانی شبکه استفاده مي کنند. در برخي موارد، کارمندان دسترسي به داده را بعنوان يک امتياز در نظر مي گيرند و در برابر از دست دادن اين امتياز بعنوان يک تغيير سازماني مقاومت مي نمايند. فقدان آموزش امنيت موضوع ديگر است. پياده سازي کنترل هاي امنيتي در حالي که افراد توجه کافي يا دانش کافي درباره امنيت فناوري اطلاعات ندارند، دشوار خواهد بود. فقدان فرهنگ و آموزش، شناخت ريسک هايي که ذينفعان داخل سازمان با آن مواجه هستند، تحت تاثير قرار مي دهد. زماني که ديدگاه مشترک از ريسک ها ميان ذينفعان وجود نداشته باشد امنيت ارتباطات با مشکل روبرو خواهد شد.
مواردي که به ويژگي هاي سازمان ها مربوط مي شود، عبارتند از:
1-     برآورد ريسک 2- محيط هاي باز و آزاد دانشگاهي 3- فقدان بودجه 4- قرار دادن امنيت در اولويت دوم 5- زمانبندي فشرده 6- روابط تجاري با ديگر سازمان ها 7- توزيع مسئوليت هاي فناوري اطلاعات 8- کنترل دسترسي به داده هاي حساس
فاکتورهاي مبتني بر تکنولوژي که براي پياده سازي قوانين امنيتي مطرح مي شوند، عبارتند از:
1-     پيچيدگي سيستم ها 2- دسترسي هاي توزيع شده و سيار 3- آسيب در سيستم ها و برنامه ها
نتيجه گيري
تجزيه و تحليل ها نشان داد که ارتباطات موثر يک مشکل براي کارشناساني که ريسک ها و کنترل هاي امنيتي را با ديگر ذينفعان مطرح مي نمايند، مي باشد. براي پياده سازي فرآيندهاي امنيتي بايد فرهنگ سازماني و ديدگاه ذينفعان مختلف و نه فقط کاربران نهايي درباره ريسک هاي امنيتي در نظر گرفته شود. توزيع مديريت فناوري اطلاعات و عدم آموزش هاي امنيتي میکروتیک ذينفعان فاکتورهايي هستند که تاثير منفي بر روي کارآيي و اثربخشي ارتباطات ايجاد شده توسط کارشناسان امنيت دارند.زمانبندي فشرده براي تحويل سرويس هايي که شامل نيازمنديهاي امنيتي است، مشکل ديگري است. اين مشکل به کمبود زمان، منابع و ارتباطات متناقض بين مسئولان مربوط مي باشد. به اين ترتيب يک ارتباط مستقيم بين زمانبندي فشرده و سطح امنيت وجود دارد.
توزيع، در حوزه دسترسي کنترل شده به داده دو جنبه دارد: اول، کنترل کردن دسترسي کاربراني که پراکنده هستند و از تکنولوژي هاي دسترسي متفاوت استفاده مي کنند. دوم، کنترل دسترسي به داده هاي توزيع شده در کل سازمان که توسط ذينفعان مختلف مديريت مي شود. پيشنهاد مطرح شده اينست که، پروسه هاي امنيتي بايد با فرض محيط هاي توزيع شده توسعه يابند. اين سيستم ها بايد به منظور فراهم کردن دسترسي کنترل شده به داده هاي توزيع شده، به اندازه کافي انعطاف پذير باشند و کانال هاي ارتباطي بين ذينفعان مختلف که به آن داده ها دسترسي دارند، بهبود ببخشند.

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: شنبه 22 ارديبهشت 1397 ساعت: 20:03

اگر محاسبات را بعنوان عنصر اساسي پنجم فرض کنيم، آنگاه مي توانيم آن را مانند عناصر ديگر همچون آب مدل سازي نماييم. در اين مدل، کاربران سعي مي کنند بر اساس نيازهايشان و بدون توجه به اينکه سرويس در کجا قرار دارد و يا چگونه تحويل داده مي شود، به آنها دسترسي يابند.
 
در رويکرد سنتي، سازمانها امنيت را با استفاده از مکانيسم ها خدمات شبکه و سياست هاي امنيتي مختلف براي سازمان خود فراهم مي آوردند و دارايي خود را در پشت فايروال، سيستم هاي پيشگيري از نفوذ، و ... پنهان مي کردند. امروزه با ظهور رايانش ابري، داده هاي شخصي و خصوصا سازمان ها در توده ابري قرار مي گيرند که محل آن مشخص نيست.
 
امنيت محاسبات ابري، زيرمجموعه اي از امنيت کامپيوتر، امنيت شبکه و حتي بصورت گسترده تر امنيت اطلاعات است که به مجموعه اي از خط مشي ها، تکنولوژي ها، و کنترل هايي اشاره دارد که براي محافظت از داده ها، برنامه ها، و زيرساخت مربوط به رايانش ابري اشاره دارد.
 
 
رايانش ابری: نگراني هاي امنيتی
 
بيشترين استفاده از تکنولوژي مجازي سازي، پياده سازي زيرساخت رايانش ابري است که منجر به مشکلات امنيتي براي مشتريان مي شود. مجازي سازي، رابطه بين سيستم عامل و سخت افزار مربوطه را تغيير مي دهد. بنابراين يک لايه ديگر به نام مجازي سازي اضافه مي کند که بايد به درستي پيکربندي، مديريت، و امن سازي شود.
 
يکسري نگراني در مورد رايانش ابري وجود دارد. اين نگراني ها در دو دسته قرار مي گيرند: مسائل امنيتي که از جانب ارائه دهنده سرويس رايانش ابري است (سازمان هايي که از طريق سرويس ابري، زيرساخت، نرم افزار و پلت فرم ارائه مي دهند)، و مسائل امنيتي که از جانب مشتريان است. شرکت ارائه دهنده سرويس ابري بايد مطمئن باشد که زيرساخت آن، امن است و داده ها و برنامه هاي مشتريان، محافظت شده هستند.
 
در زير به برخي از رايج ترين نگراني هاي امنيتي که در خصوص رايانش ابري وجود دارد اشاره شده است:
•    مکان داده ها: سازمان ها در زمان استفاده از اين تکنولوژي، اطلاع دقيقي از محل پشتیبانی شبکه ميزباني داده ها ندارد. حتي ممکن است نداند که داده ها در کدام کشور ذخيره شده اند. لذا سرويس دهندگان بايد درباره پاسخگو باشند که آيا داده ها در مکان هاي خاصي و يا با شرايط قضايي خاصي ذخيره سازي و پردازش مي شوند و اينکه آيل تعهدي در خصوص رعايت نياز مندي هاي مربوط به حفظ حريم خصوصي مشتريان متقبل مي شوند؟
 
•    تفکيک داده: با توجه به اينکه داده ها در توده ابر در يک محيط اشتراکي ذخيره مي شود، ارائه دهنده سرويس بايد از عدم دسترسي مشتريان به داده هاي يکديگر مطمئن شوند. لذا استفاده از مکانيزم هاي رمز نگاري مي تواند تا حدي موثر باشد. در اين خصوص سرويس دهندگان بايد بتوانند مدارکي در خصوص الگوهاي رمزنگاري طراحي شده و ارزيابي شده توسط متخصصان با تجربه ارائه کنند.
 
•    در دسترس بودن شبکه: ارزش رايانش ابري تنها زماني مي تواند مشخص شود که ارتباطات شبکه اي میکروتیک و پهناي باند شما، با حداقل نيازهاي شما سازگار باشد بنابراين بايد هر زماني که نياز داشتيد، داده ها و سرويس ها در دسترس باشد. اگر اينگونه نباشد، نتايج آن مشابه وضعيت حمله انکار سرويس (DoS) است.
 
•    تعهد ارائه دهندگان رايانش ابري: از آنجائيکه ارائه سرويس رايانش ابري، جز کسب و کارهاي جديد است، لذا درباره حيات آنها سوال وجود دارد و سازمان ها بايد از تعهد و التزام آنها به ارائه سرويس مطمئن شوند.
 
•    تداوم کسب و کار و بازيابي اطلاعات: کاربران نياز دارند که مطمئن باشند که عمليات و سرويس هاي آنها ادامه دارد حتي اگر محيط رايانش ابري، دچار مشکل شود. يک سرويس دهنده بايد بتواند پاسخکوي اين مسئله باشد که در صورت وقوع يک سانحه، چه اتفاقي بر سر داده هاي مشتريان خواهد آمد. ارائه دهنده سرويس بايد پاسخگو باشد که در صورت بروز مشکل، توانايي بازگرداندن سرويس ها را دارد يا نه؛ و اينکه اين کار چه مدت طول خواهد کشيد.
 
•    حفظ حريم خصوصي: ارائه دهندگان سرويس هاي ابر، مي توانند کنترل و نظارت کامل قانوني و يا غير قانوني بر روي داده ها و ارتباطات بين کاربران سرويس و ميزبان ابر داشته باشند. لذا اطمينان از حفظ حريم خصوصي يکي از چالش هاي اساسي در امنيت است.
 
•    ريسک ها و آسيب پذيري هاي جديد: تمام تجهيزات سخت افزاري، نرم افزاري، و شبکه، آسيب پذيري هاي پسیو شبکه جديدي را بوجود آورده اند. يکسري نگراني وجود دارد که محاسبات ابري، دسته اي از ريسک ها و آسيب پذيري هاي جديد را بوجود آورد که تا کنون ناشناخته باشد. 
 

راه حل هاي ارائه شده

مسئله اصلي اين است که بيشتر مشکلات بخاطر اين است که ما نمي توانيم داخل ابر را ببينيم. بنابراين نياز اصلي کاربران براي کاهش ريسک هايي که با آن مواجه هستند، مشاهده درون ابر است. راه حل های زیادی برای این موضوع وجود دارد که در زیر به برخی از راه حل هاي ارائه شده در اين مقاله، اشاره شده است:
 
•    استفاده از SLA دقيق و وجود ضمانت قابل قبول براي رعايت آن 
•    وجود تضمين مناسب براي تداوم فعاليت تجاري
•    داشتن برنامه  Disaster Recoveryاز سوي ارائه دهنده و تضمين آن
•    بيان جزييات مربوط به سياست هاي امنيتي و پياده سازي هاي انجام شده از سوي ارائه دهنده خدمات رايانش ابري
•    ارائه اطلاعات کامل زيرساختي در زمان انجام مذاکرات خدمات شبکه و نيز در هر لحظه از طول دوره ارائه خدمات رايانش ابري
•    انجام تست هاي نفوذ بطور منظم و دوره اي

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: شنبه 22 ارديبهشت 1397 ساعت: 14:55

 طرح مسئله
ترکيب تکنولوژي هاي مختلف با هدف برآورده نمودن نيازمندي هاي کسب و کار، سازمان را با چالش هايي جديد روبرو نموده است، چرا که عموماً هيچ روش يا مکانيزمي با هدف جمع آوري، نرمال سازي، مرتبط سازي و اولويت بندي ميليون ها رخداد گزارش شده از سوي تکنولوژي ها و سامانه هاي مختلف وجود ندارد. در چنين وضعيتي استفاده از تکنولوژي هاي پسیو شبکه مختلف و نامتجانس جز افزايش سربار فعاليت هاي امنيتي سازمان، مضاعف شدن اين فعاليت ها، ايجاد مدل هاي امنيتي ضعيف و عدم موفقيت فرايندهاي مميزي، نتيجه اي به همراه نخواهد داشت.
در چنين وضعيتي، مرتبط¬سازي بلادرنگ وقايع مختلف (که توسط تجهيزات و ابزارهاي مختلفي توليد شده است) و شناسايي يک حمله يا نفوذ مشخص، بسيار مشکل و عموما غيرممکن مي باشد. علاوه بر اين، تحليل هاي پس از وقوع حوادث نيز بسيار کند انجام خواهند شد چرا که ترکيب اطلاعاتي که به روش هاي متفاوت در ابزارها و تجهيزات مختلف نگهداري مي شوند، کاري بسيار زمان بر و پرهزينه است و سوالات زير در اين خصوص مطرح ميگردد:
•    چگونه ميتوان ميليون ها واقعه اي که روزانه توسط سيستم ها، نرم افزار هاي کاربردي و کانال هاي کسب و کار مختلف توليد مي شوند را جمع آوري، نرمال و به يکديگر مرتبط ساخت؟
•    چگونه اين وقايع را ميتوان اولويت بندي کرد؟
•    در چنين وضعيتي، چگونه با توليد گزارشات مناسب پشتیبانی شبکه ميتوان رعايت قوانين و مقررات، استانداردها و بهترين تجربيات امنيتي را تضمين نمود؟
•    چگونه مي توان از محافظت مناسب دارايي هاي با ارزش سازمان اطمينان حاصل نمود؟
•    و بالاخره، چگونه ميتوان تصويري کامل از وضعيت امنيتي شبکه سازمان ارائه نمود؟
ارائه راه حل
مرکز کنترل و عمليات امنيت SOC، ديدي بلادرنگ و جامع نسبت به وضعيت امنيت شبکه سازمان ايجاد مي نمايد. در واقع، اين مرکز بواسطه اطلاع رساني هاي اتوماتيک خدمات شبکه حوادث و وقايع، توليد گزارشات جزئي و کلي، پاسخ دهي اتوماتيک به حوادث و وقايع، رويکردي پيشگيرانه را در جهت مديريت ريســـک هاي امنيتي ايجاد خواهد نمود.
همچنين، اين مرکز، وقايع و حوادث را اولويت بندي مي نمايد، دارايي هاي متاثر شده از وقايع اتفاق افتاده را مشخص نموده و راهکارهاي اصلاحي و يا پيشگيرانه را پيشنهاد داده و يا در مواردي از پيش تعيين شده، اجرا مي نمايد.
اين مرکز، با ارايه گزارشاتي در سطوح مختلف، نيازمندي هاي مربوط به فرايندهاي مميزي و همچنين ارزيابي بخشي از ريسک هاي عملياتي زيرساخت شبکه را برآورده مي نمايد.
در واقع، مرکز عمليات امنيت شبکه, مکاني است براي جمع آوري اطلاعات و تجزيه تحليل آنها جهت پياده سازي استراتژي هاي امنيتي، همچون:
•    جلوگيري از حملات مبتني بر شبکه
•    جلوگيري از حملات مبتني بر ميزبان
•    شناسايي و جلوگيري از حملات پيچيده و ترکيبي
•    تشخيص و رفع آسيب پذيريهاي امنيتي تجهيزات
•    ايجاد ابزاري جهت به حداقل رساندن زيان و ضرر اقتصادي


نگاهي کلي به مرکز عمليات امنيت شبکه
مرکز عمليات امنيت، مجموعه اي از عوامل تکنولوژيک، فرآيندها و عوامل انساني است که به صورت پيوسته، رخدادهاي امنيتي میکروتیک را از تجهيزات مختلف و ناهمگون شبکه جمع¬آوري را براي شناسايي وقايع امنيتي آناليز مي نمايد. 
مزايا و قابليت هاي مرکز عمليات امنيت
با توجه به موارد ذکر شده در بخش هاي قبلي، مي توان مزايا و قابليت هاي زير را براي مرکز عمليات امنيت شبکه برشمرد:
•    مديريت و پايش امنيت تجهيزات، شبكه هاي ارتباطي و رايانه ها، به صورت 24 ساعته
•    مديريت و مانيتورينگ لحظه اي تهديدات
•    جمع آوري و آناليز ترافيک شبکه
•    پاسخ دهي به مشکلات و رخدادهاي امنيتي
•    بهبود در اجراي خط مشي ها و استانداردهاي امنيتي

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: شنبه 22 ارديبهشت 1397 ساعت: 11:40

با ارائه اولين استاندارد مديريت امنيت اطلاعات، نگرش سيستماتيک به مقوله ايمن سازی فضای تبادل اطلاعات شکل گرفت. بر اساس اين نگرش، تامين امنيت فضای تبادل اطلاعات سازمان ها، دفعتا مقدور نمي باشد و لازم است اين امر بصورت مداوم در يک چرخه ايمن سازي شامل مراحل طراحي، پياده سازي، ارزيابي و اصلاح، انجام گيرد. براي اين منظور لازم است هر سازمان خدمات شبکه بر اساس يک متدولوژي مشخص، اقدامات زير را انجام دهد:
 
1-      تهيه طرح ها و برنامه هاي امنيتي موردنياز سازمان
2-      ايجاد تشکيلات موردنياز جهت ايجاد و تداوم امنيت فضاي تبادل اطلاعات سازمان
3-      اجراي طرح ها و برنامه هاي امنيتي سازمان
و در نهايت اقدام به پياده سازي سيستم مديريت امنيت اطلاعات نمايد .


1    چالش هاي منجر به شکست پروژه ISMS 
 
پياده سازي هر سيستم مديريتي در يک سازمان با موانعي روبروست. گاه اين موانع آن چنان جدي است که عملا پياده سازي سيستم را غير ممکن مي سازد. به هر حال بايد در نظر داشت که مي توان با شناخت چالش ها و اقدام در جهت بر طرف سازي آنها مسير را در حرکت به سمت آن هموار کرد.
مهمترين موانع پيش رو در پياده سازي ISMS عبارتند از :

1-1    مشکلات مديريتی
 
•    عدم ثبات مديران در سازمان ها هميشه از مشکلات اساسي در پروژه ها مي باشد .اين تغييرات از لايه مديران مياني تا لايه مديريت کلان سازمان، مي تواند صورت گيرد.
•    عدم تعهد مديريت - تعهد مديريت اصلي ترين بحث در شکل گيري ISMS مي باشد. هدف ISMS ايجاد يک سيستم مديريتي پشتیبانی شبکه است حال اگر مديريت تعهدي نسبت به اجرايي شدن ISMS نداشته باشد پياده سازي آن نه تنها به بهبود امنيت در سازمان کمک نمي کند بلکه سازمان را مختل نيز خواهد کرد.
 

1-2    مشکلات کارکنان
 
•    عدم آگاهي مناسب منابع انساني- پيش از پروژه ISMS آگاهي لازم به کارمندان داده نمي شود.
•    کمبود منابع انساني متخصص عدم حضور نيروي متخصص در حوزه فناوري اطلاعات در سازمان، مشکلات بسياري را از ابتدا تا انتهاي پروژه به همراه خواهد داشت .
•    مقاومت کاربران در برابر تغيير
•    عدم برقراري ارتباط موثر -مديران امنيت اطلاعات مي بايست قادر به ارتباط موثر با کاربران نهايي و از طرف ديگر مديران ارشد و هيئت مديره باشند.
 

1-3    مشکلات سازمانی
 
•    عدم بلوغ سازماني - عدم بلوغ سازماني در بکار گيري سيستم مديريتي از مهمترين موانع در ايجاد ISMS در هر سازمان محسوب مي شود. 
•    تغيير ساختار سازماني تغيير محدوده و ادارات انتخاب شده در پروژه و گاهي تلفيق و جدا سازي ادارات از ديگر مشکلات پياده سازي است 
•    عدم استفاده از مشاور مناسب - انتخاب مناسب پيمانکاري که تخصص لازم را داشته باشد و متدولوژي مناسبي در پياده سازي ارايه دهد 
•    نداشتن متولي ISMS در سازمان- به دليل ماهيت پروژه که موضوع امنيت است معمولاً در سازمان ها اداره حراست مسئوليت پروژه را بر عهده مي گيرد در صورتيکه سهم بيشتر اين پروژه مربوط به IT است . 
•    عدم تخصيص بودجه مناسب- بسياري از مديران از انتخاب معيار مناسب جهت تعيين رقم بودجه غافل مي شوند و با صرف هزينه کمتر و عدم تخصيص بودجه مناسب براي پروژه شرايط نامناسبي را فراهم مي کنند.
 

1-4    مشکلات فني :
 
•    وجود نرم افزار هاي قديمي و سيستم عامل هاي غير اورجينال - از نقطه نظر فني وجود نرم افزار هاي قديمي و سيستم عامل پسیو شبکه هاي غير اورجينال يکي از جدي ترين چالشهاي امنيتي به شمار مي رود. 
•    عدم وجود الگوي مناسب توسعه با ديدگاه فناوري اطلاعات ، اين مساله باعث عدم مکانيزه شدن بسياري از فرايند هاي سازمان و در نتيجه عدم امکان پياده سازي مناسب سيستم امنيت اطلاعات خواهد شد.
 

1-5    مشکلات مناقصه
 
در پروژه هاي سيستم مديريت امنيت اطلاعات، محصول نهايي در انتهاي پروژه تحويل کارفرما نمي شود و ماهيت پروژه ايجاد سيستم و جاري ساختن اين سيستم در سازمان است. کارفرما با بيان نيازمندي هاي خود و شرکت کنندگان در مناقصه با توصيف روشي جهت پوشش دهي آنها در مناقصات شرکت مي کنند . ار آنجائيکه برداشت متفاوتي از اين نيازها و الزامات مي شود، شرکت کنندگان پروپزالهاي متفاوتي ارائه مي دهند و در نتيجه قيمت هاي پيشنهادي متفاوتي ارائه مي شود که اين مسئله باعث مي شود، قيمت کمتر در مناقصه برنده شود و انتخاب درستي براي پيمانکار صورت نگيرد .
 

2    نتيجه گيري:
 
مشكلات مديران امنيت اطلاعات اين است كه بسياري از مواقع مجبور مي شوند نقش يك متخصص فني با ديدگاه مديريتي فرمان دهنده را بپذيرند.
آن ها معمولا تصميمات مربوط به امنيت اطلاعات را بدون درگير كردن يا مذاكره با كاركنان مي گيرند.، مديريت خوب فناوري اطلاعات به طور فزاينده بستگي به انسان ها و همچنين فرآيندها و ملاحظات فني دارد.
مديران امنيت فناوري اطلاعات به طور فزاينده براي جايگزيني رويكرد كنترلي با يك سبكي كه بيشتر دانشگاهي باشد، فعاليت دارند. اين شامل كمك میکروتیک به كاربر نهايي و بحث و مذاكره و تصميم گيري در مورد مسائل امنيت اطلاعات است.
متاسفانه تحقيقات نشان داده است كه اين دو نقش گاهي اشتباه گرفته مي شود و اين مي تواند به تناقضاتي در پيام هايي كه به كاربران نهايي فرستاده مي شود بيانجامد. مديران امنيت اطلاعات از برخي از مشكلات ذاتي در سازمان، آگاه هستند. از طرفي اگر آن ها يك دستور را بگيرند و وضعيت را كنترل كنند پس از آن موقعيت آنها به گونه اي مي شود كه بيشتر توجهشان معطوف به كاربر نهايي شده و كمتر مي توانند به خود توجه داشته باشند.
 
از سوي ديگر اگر مدير امنيت اطلاعات يك رويكرد بيشتر دانشگاهي و مبني بر اختيار كاربر نهايي براي تصميم گيري بيشتر با توجه به امنيت اطلاعات داشته باشد، پس از آن احتمال رخ دادن حوادث (حداقل در كوتاه مدت) بيشتر خواهد شد و اشتباهات بيشتري به وجود مي آيد.

 

اين حالت نياز به پذيرش و شايد سرمايه گذاري بيشتر براي بهبود آن را دارد. مصاحبه با مديران امنيت اطلاعات نصب شبکه اشكار كرد كه آن ها برروي صحبت، ارائه و تقويت ايده ها تمركز دارند ولي توجهي به گوش دادن به كاربر نهايي ندارند. در نهايت پياده سازي سيستم مديريت امنيت اطلاعات به صورت يک پروژه نيست، که روزي شروع و روزي پايان داشته باشد . ISMS يک سيستم است که بايد از همان ابتدا در لايه هاي داخل سازمان نفوذ کند و امنيت ايجاد شده در سالهاي متوالي توسط کميته هاي راهبردي و استراتژيک سازمان بهبود يابد

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: جمعه 21 ارديبهشت 1397 ساعت: 18:01

امروزه در دنیای توانمند فناوری تکنولوژی، "اطلاعات" دارایی حياتي برای کسب و کار سازمانها محسوب می شود. بنابراین تامین امنیت آنها بسیار مهم خواهد بود. عبارت "امنیت اطلاعات"، 
تنها به موضوع ساده حفاظت از نام کاربری و رمز عبور ختم نمی شود؛ مقررات و حریم خصوصی یا خط مشی های حفاظت از اطلاعات مختلف، یک تعهد پویا را برای سازمان ها به وجود مي آورد. 
در عین حال ویروسها، تروجان ها، فیشرها و ... برای سازمان تهدید به حساب می آیند. همچنین هکرها باعث به وجود آمدن خسارات زیادی برای سازمان می شوند، مانند دزدی اطلاعات 
مشتریان، جاسوسی استراتژی های کسب و کار به نفع رقبا، از بین بردن اطلاعات مهم سازمان خدمات شبکه که هر یک از آنها به تنهایی می تواند صدمات جبران ناپذیری را متوجه سازمان ها نماید.
 از این رو استفاده از یک سیستم مدیریت امنیت اطلاعات(ISMS )  مناسب برای مدیریت موثر دارایی های اطلاعاتی سازمان الزامی به نظر می رسد. 

ISMS شامل مجموعه ای از خط مشی ها به منظور فراهم نمودن مدلی برای ایجاد، توسعه و نگهداری امنیت منابع اطلاعاتي از جمله دارايي هاي نرم افزاري و سخت افزاري مي باشد. این خط مشی ها به منزله راه های امنی هستند که از طریق آنها منابع اطلاعاتي می توانند مورد استفاده قرار بگیرند. 

استانداردهای مختلفی در زمینه فناوري اطلاعات و ارتباطات وجود دارد که منجر به امنیت اطلاعات می شوند، مانند: PRINCE2OPM3CMMIP-CMMPMMMISO27001PCI DSS,COSOSOAITIL و COBIT. اما بعضی از این استانداردها به دلایل مختلف چندان مورد استقبال سازمان ها قرار نگرفته. در اینجا به بررسی چهار استاندارد برتر دنیا می پردازیم 
که به طور گسترده در زمینه چارچوب، ساختار و امنیت فناوري اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرند. این چهار استاندارد برتر شامل: ISO 27001, PCI DSS, ITIL و COBIT هستند. 
در ادامه به بررسي و نگاهی اجمالی به کلیات هریک از این چهار استاندارد مي پردازيم:

ISO27001:
استاندارد بین المللی ISO27001 الزامات ایجاد، پیاده سازی، پایش، بازنگری، نگهداری و توسعه ISMS در سازمان را مشخص می کند. این استاندارد برای ضمانت انتخاب کنترلهای امنیتی
 به جا و مناسب برای حفاظت از دارایی های اطلاعاتی، طراحی شده است. زمانی که یک سازمان موفق به دریافت گواهینامه مربوط به استاندارد ISO27001 می گردد، به این معنی ست که
 آن سازمان توانسته امنیت را در زمینه اطلاعات خود مطابق با بهترین روش های ممکن مدیریت نماید. این استاندارد (بخصوص نسخه 2013 آن) برای پیاده سازی در انواع سازمان های دولتی، 
خصوصی، بزرگ و یا کوچک مناسب است. در ایران با توجه به تصویب سند افتا توسط دولت و الزامات سازمان هاي پسیو شبکه بالادستي در صنعت هاي مختلف، کلیه سازمان ها و نهادهای دولتی، ملزم به پیاده سازی
 ISMS گرديده و اکثر این سازمان ها به پیاده سازی الزامات استاندارد ISO27001 رو آوردند.

علاوه بر این که استاندارد ISO27001 خود حاوی کنترل های امنیتی جامعی جهت تضمین امنیت سازمان است، همچنین می تواند به عنوان یک بستر مدیریتی جهت پیاده سازی کنترل های
 امنیتی بیشتری که در استانداردهای دیگر وجود دارد، مورد استفاده قرار گیرد.

PCI DSS:
استاندارد امنیت اطلاعات در صنعت کارت پرداخت (PCI DSS) یک استاندارد امنیت اطلاعات جهانی است که توسط انجمن استانداردهای امنیت صنعت کارت پرداخت برای افزایش امنیت کارت های اعتباری
 ایجاد شد. این استاندارد اختصاصاً برای سازمان هایی مفید است که در زمینه کارت های اعتباری، کیف الکترونیک، ATM، POS و... اطلاعات مشتریان را نگهداری، پردازش یا مبادله می کنند.
اعتبار این استاندارد به صورت سالیانه بررسی می شود. برای سازمان های بزرگ بررسی انطباق توسط یک ارزیاب مستقل انجام می شود اما سازمان های کوچکتر می توانند انطباق خود را توسط
 پرسشنامه خود ارزیابی بررسی نمایند. 

ITIL
ITIL یک چارچوب عمومی است که بر پایه تجارب موفق در مدیریت سرویس های IT در سازمان های دولتی و خصوص در سطح بین المللی به وجود آمده است. ITIL در اصل یک استاندارد نیست
 بلکه چارچوبی است با نگاهی نوین برای بهبود ارائه و پشتیبانی خدمات فناوری اطلاعات که امروزه از سوی سازمانهای ارائه دهنده خدمات فناوری اطلاعات بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف
 اولیه این چارچوب این است که مطمئن شود سرویس های IT با نیازهای کسب و کار سازمان منطبق است و در زمانی که کسب و کار به آن نیاز دارد پاسخگوی این نیاز است.

ITIL به عنوان مجموعه ای از کتابها به وجود آمده و بر پایه مدل دمینگ و چرخه PDCA ایجاد شده، نسخه ی فعلی ITIL که مورد استفاده است، نسخه سوم می باشد که ۵ بخش اصلی
 را در بر دارد: استراتژی خدمات، طراحی خدمات، تحویل خدمات، اداره خدمات، بهینه سازی پیوسته خدمات.
همانطور که بیان شد، ITIL بیشتر در شرکت هایی که کسب و کار IT دارند مورد توجه قرار گرفته است.

COBIT:
COBIT  یک گواهینامه است که توسط ISACA و موسسه مدیریت IT (ITGI) در سال 1996 به وجود آمد. این استاندارد چارچوبی برای مدیریت فناوري اطلاعات است. این استاندارد با رویکردی فرآیندگرا در 4 دامنه و 34 فرآیند و مجموعه ای از 318 هدف کنترلی در حوزه ارزیابی فناوری اطلاعات تدوین شده است و مجموعه ای از سنجه ها، شاخص ها، فرآیندها و بهترين¬تجارب را برای کمک به مدیران، ممیزان و کاربران IT ارائه می-دهد.COBIT دارای پنج حوزه تمرکز بر مدیریت فناوري اطلاعات است: تنظیم استراتژیک، تحویل ارزش پشتیبانی شبکه مدیریت منابع، مدیریت ریسک، اندازه¬گیری کارایی . پیاده سازی و بکارگیری COBIT در سازمان¬ها، برای مدیران چارچوبی را فراهم می آورد تا به کمک آن بتوانند برنامه استراتژیک IT، معماری اطلاعاتی، نرم¬افزارها و سخت افزارهای مورد نیاز IT و کنترل عملکرد سیستم های IT سازمان خود را طراحی نمایند و با کمک این ابزارها به تصمیم¬گیری و سرمایه گذاری¬های مرتبط با فناوری اطلاعات بپردازند.  
همپوشاني حوزه هاي امنيتي :
در سال 2009، یازده حوزه کنترلي اساسی معرفی شد که به 11EC معروف گردید این کنترل ها می بایست توسط سازمان هایی که می خواهند امنیت اطلاعات را پیاده سازی نمایند پیاده سازی شوند، اگر این کنترل ها را به عنوان معیاری برای تحقق امنیت اطلاعات در نظر بگیریم حاصل مقایسه چهار استاندارد مذکور، با توجه به این معیارها به شکل زیر خواهد بود:
 
 
مقایسه چهار استاندارد برتر:
جهت مقايسه متناظر ويژگي هاي اين استانداردها، جدول زير برخي موضوعات قابل تأمل را مشخص مي نمايد.
 
انتخاب استاندارد جهت پياده سازي امنيت اطلاعات :
بسیار مهم است که استانداردی در سازمان پیاده سازی گردد که به عنوان یک معیار همگانی شناخته شده و مورد قبول اکثر سازمان ها و قوانين کشوري باشد، استاندارد ISO توسط 25 کشور راه اندازی شد، این درحالی است که سه استاندارد دیگر تنها در یک کشور شروع به کار کردند. در این خصوصISO  به نسبت سه استاندارد میکروتیک دیگر بسیار شناخته شده تر است، ISO به طور گسترده در جهان توسط 163 کشور مورد استفاده قرار گرفته است، در مقایسه با PCIDSS (125)، ITIL (50) و COBIT (160). ISO27001 به علت جامعيت کنترلهاي آن نسبت به سه استاندارد امنیتی دیگر، موجبات پذيرش آن توسط مشتریان، تامین کنندگان، خریداران و مدیران را فراهم مي سازد.
 
 
همانطور که در شکل نیز مشاهده می نمایید، امنیت اطلاعات که به عنوان جزئی از حاکمیت فن آوری اطلاعات در نظر گرفته می شود، بیشتر توسط ISO27001 پوشش داده شده، در صورتی که ITIL و COBIT سهم بیشتری در خصوص حاکمیت فناوری اطلاعات دارا می باشند، گستردگی این استانداردها در شکل مشخص شده، نواحی مشترک، نشان دهنده کنترل های امنیتی و حوزه هایی هستند که استانداردها با یکدیگر  همپوشانی دارند، همچنین همانطور که مشاهده می شود PCI DSS همپوشانی زیادی با ISO27001 دارد با این تفاوت که PCI DSS در حوزه امنیت کارت فعالیت می کند، این شکل بیانگر این موضوع است که پیاده سازی ISO27001 علاوه بر اینکه به تنهایی امنیت اطلاعات را در سازمان به صورت عمومی تضمین می نماید، می تواند به عنوان بستری مناسب جهت پیاده سازی استانداردهای امنیتی دیگر متناسب با حوزه کاری هر سازمانی مورد استفاده قرار گیرد.
هر استاندارد به نوعی نقش خود را در پیاده سازی امنيت اطلاعات ایفا می کند، به عنوان مثال ISO27001 بر سیستم مدیریت امنیت اطلاعات، PCIDSS بر امنیت اطلاعات مرتبط با تراکنش کسب و کار و کارت هوشمند، ITIL و COBIT بر امنیت اطلاعات و ارتباطشان با مدیریت پروژه و حاکميت فناوري اطلاعات تمرکز دارند. به طور کلی استقبال عمومی در استفاده جهانی از استانداردها، نشان می دهد که ISO27001 برتر از سه استاندارد دیگر در سطح جهانی ظاهر شده است به خصوص براي ايجاد سيستم مديريتي امنيت خدمات شبکه اطلاعات، این استاندارد نسبت به دیگر استانداردها راحت تر پیاده سازی می شود و توسط ذینفعان (مدیران ارشد، کارکنان، تأمین کنندگان، مشتریان و قانون گذاران) به خوبی قابل درک است. از این رو با در نظر گرفتن سطح بالاي قابلیت استفاده و اعتماد به ISO27001 در جهان، میتوان اين استاندارد را همچون زبان انگلیسی به عنوان زبان بین المللی و جهانی در استانداردها و معیارهای ISMS دانست.

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: پنجشنبه 20 ارديبهشت 1397 ساعت: 18:27

8 روش برای مجازی سازی کامپیوترهای شخصی وجود دارد که قابلیت ارتقا را افزایش داده و هزینه را کاهش می دهند.
 
مجازی سازی کامپیوترهای شخصی می تواند از هزاران کاربر محلی و کاربران از راه دور که نیاز به دسترسی به نرم افزارهای کاربردی خدمات شبکه و داده های خود دارند، بدون توجه به آن که در کجا قرار دارند و از چه ابزاری استفاده می کنند، پشتیبانی کند. بکار بردن دستکتاپ مجازی در محل کار به شما این امکان را می دهد تا هزینه مدیریت دسکتاپ خود را کاهش دهید و از قابلیت حرکت نیروی کاری بزرگ تری برخوردار گردید، حال چگونه می توان آن را پیاده سازی کرد؟
 
راه های متعددی برای مجازی سازی دسکتاپ وجود دارد که با استفاده از آن ها در زمان و پول خود می توانید صرفه جویی کنید و راه حل های مذکور از قابلیت حرکت نیروهای کاری شرکت های بزرگ پشتیبانی کرده و به کارمندان شما این امکان را می دهند تا به فایل های خود، حتی بر روی ابزاری مبتنی بر BYO، بگونه ای کاملا امن دسترسی داشته باشند. در زیر به نمونه های بخصوصی از نحوه مجازی سازی پشتیبانی شبکه دسکتاپ اشاره می کنیم که به کسب و کار شما را قدرتمند می سازد:
 
1. دسترسی به نرم افزارهای کاربردی بحرانی مرتبط با کسب و کار از طریق ابزارهای متحرک بدون وجود مخاطرات امنیتی.
 
2. صرفه جویی در زمان و پول با اضافه کردن کارمندان جدید، باز کردن دفاتر جدید و حتی شروع عملیات از راه دور، ظرف مدت چند دقیقه.
 
3. پشتیبانی آسان از راه اندازی دسکتاپ برای کارمندان راه دور که نه تنها در زمان صرفه جویی می کند بلکه با کاهش نیاز به مسافرت و سفر کردن به طرح ابتکارهای سبز کمک می کند.
 
4. حذف ریسک زیر پا گذاشتن استانداردها یا کار با شاخه های امنیتی پسیو شبکه با ارائه روشی امن، ایمن برای دسترسی به نرم افزارهای کاربردی، ایمیل ها، دسکتاپ ها و داده ها.
 
5. ارائه تعادل میان زندگی کاری و زندگی عادی به کارمندان با حمایت از کارمندان مجازی و قادر ساختن کارمندان در انجام کارهای خود از خانه یا هر کجای دیگر.
 
6. بهبود کارآیی روز به روز با حفظ یکپارچگی و مدیریت مرکزی در تمامی امور
 
7. جذب بهترین کارمندان از سرتاسر نقاط جهان و ایجاد بهترین نیروی کاری متحرک برای کسب و کار
 
8. صرفه جویی مؤثر در پول و زمان با به روز رسانی نرم افزارهای کاربردی و دسکتاپ ها در عوض جایگزین کردن و راه اندازی هر یک از کامپیوترهای مربوط به فردی مجزا.
بکار بردن مجازی سازی دسکتاپ به نیروی کاری شما امکان گسترش در سطح جهانی را می دهد. ایجاد امکان میکروتیک کار از هر کجا و در هر زمان برای کارمندان، ضمن دادن راحتی در انجام کارها، تعادل بهتری میان میان کار و زندگی برای کارمندان بوجود خواهد آورد.

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: پنجشنبه 20 ارديبهشت 1397 ساعت: 11:04

اکنون زمان بیداری از منظر امنیت رسیده است. وقتی نوبت به حملات پیشرفته و هدفمند می رسد، آیا سازمان شما واقعا آنقدر محافظت می شود که تصورش را می کنید؟
 
در پاسخ: احتمالا خیر. حملات پیشرفته و هدفمند پیچیده تر و حرفه ای از گذشته شده اند و سرعت این تهدیدات نیز رو به افزایش است. با استفاده از تکنیک ها ی فوق العاده موذی و خائنانه، مجرمین سایبری در عبور از سدهای امنیتی سنتی موثرتر عمل کرده و قادر به انتشار انبوه داده ها ، سرقت و نقض حقوق مالکیت معنوی (IP) و سرقت اسرار و اطلاعات محرمانه بنگاه اقتصادیتان هستند.
 
در سال ها ی اخیر، عملیات تروریسم سایبری و نقشه ها ی هک پیشرفته همچون،(GhostNest)،(Night Dragon) و (Nitro) شرکت ها ی بین المللی و دولت ها را به قصد سرقت داده ها ی حساس خدمات شبکه وارد کردن ضرر و زیان مالی و خدشه دار کردن شهرت و اعتبار شرکت هدف قرار داده اند؛ که بدل به پدیده ای جهانی شده است: زمانی گفته می شد نرم افزار جاسوسی (Spyware) در اوایل سال 2012 به عنوان یک سلاح در کشمکش ها ی سوریه تبدیل شده است، درحالیکه دولت از بد افزار (Malware) برای جاسوسی فعالیت ها ی مخالفین و آلوده ساختن رایانه ها یشان به ویروس استفاده می کند.
 
در مقایسه با تهدیدات پراکنده و گسترده تر گذشته، ماهیت تهدیدات نیز پیشرفته تر، هدفمندتر و مصرانه تر شده است. همانند حمله «عملیات سپیده دم» (Operation Aurora) به گوگل یا انتشار داده ها ی سیستم ها ی پرداخت جهانی، بانک جهانی و آر.اس.ای. که حقوق مالکیت معنوی را هدف قرار داده اند، تهدیدات پیشرفته  مستمر (APT) از چندین مرحله و مجرا برای نفوذ به شبکه و دسترسی به داده ها ی ارزشمند بهره می جویند. 
 
بد افزارها نیز می توانند خود را با استفاده از تکنیک ها یی همچون چند شکلی (پلی مورفیسم) یا مبهم سازی کدها (Obfuscation) پنهان کرده یا تغییر قیافه دهند. در واقع، بد افزار نقاط ضعف و آسیب پذیر ناشناخته را از طریق حملات (Zero-Day) هدف قرار می دهد. حملات پیشرفته هدفمند نیز از روش ها یی با دهه ها قدمت ولی فوق العاده خسارت بار همچون (Spear Phishing) استفاده می کنند؛ به عبارت دیگر، داده ها ی شخصی قربانیان که از طریق پروفایل ها ی شبکه ها ی اجتماعی عمومی بدست آمده اند در جهت فریب شان و افشای اطلاعات حساس و اطلاعات محرمانه دسترسی به شبکه مورد استفاده قرار می گیرند. 
 
با وجود سرمایه گذاری تخمینی 20 میلیارد دلار سالیانه در امنیت جهانی امنیت فناوری اطلاعات، طبق تحقیقات گارتنِر، شکاف امنیتی هنوز نیز وجود دارد. به عنوان مثال: بر اساس نظرسنجی وضعیت جهانی امنیت اطلاعات توسط مجله CSO در 2012، تهدید از نوع حملات پیشرفته مستمر مخارج امنیتی سازمان شان را تحت شعاع قرار می دهد، ولی تنها 16% گفتند که شرکت  پشتیبانی شبکه سیاست امنیتی متمرکزی برای پرداختن به مسائل پیرامون تهدیدات پیشرفته مستمر دارد. 
 
هزینه ها و مخارج تهدیدات پیشرفته مستمر، تبدیل به تعهد مالی چشمگیری شده اند که حد سودآوری سهام داران را شدیدا تحت تاثیر قرار می دهند. مسئله تا جایی جدی است که کمیسیون بورس اوراق بهادار و ارز ایالات متحده راهنمایی جامع پیرامون حوادث سایبری را برای اطلاعات عمومی منتشر ساخته است. 
خطر قابل ملاحظه است. برای مثال، بیش از 95% از فعالیت ها ، روندها، برنامه ها یا سیستم ها دست کم با 10 رویداد حمله در هفته به ازای هر گیگابیت در ثانیه مواجه می شوند (معدلی برابر حدودا 450 رویداد حمله در هفته به ازای هر گیگابیت در ثانیه). مکانیزم ها ی امنیتی سنتی دیگر نمی توانند خود را با حملات چند مرحله ای فوق العاده پویایی همگام سازند که امروزه آنها را بنام حملات پیشرفته هدفمند می شناسیم.  
سازگاری با تهدیدات پیشرفته مستمر امروز بدل به کابوس هر مدیر ارشد فناوری اطلاعاتی نصب شبکه شده است؛ برای مثال، براساس گزارش تحقیقات فارستر (2011)، 71% متخصصین امنیت فناوری اطلاعات که از آنها نظرسنجی به عمل آمده است معتقد بودند «تغییر و نمو ماهیت تهدیدات« عمده ترین چالش پیش رویشان است.
 
 
آمادگی امنیتی
 
اساسا، سازمان ها از یک راهبرد امنیتی چند لایه با انواع کنترل ها ی سطح میزبان و مبتنی بر شبکه استفاده می کنند؛ که به آنها حس امنیت کاذبی می دهد. برای مثال، طبق مطالعه آگاهی از خطرات تهدید کننده داده ها توسط IANS در فوریه 2012، بیش از 46% پاسخ دهنده ها گفتند که به یک برنامه امنیتی چند لایه متکی هستند و باور دارند که در حال حاضر به هیچ وجه در خطر نیستند. پیش از آن، تحقیقات فایرآی نشان داده است که بیش از 95% از سازمان ها در زیرساخت ها ی اشتراک فایل، ایمیل و وب خود به بدافزارهای پیشرفته آلوده اند.
 
حملات هدفمند و بدافزارهای پیش رفته به آسانی از سدهای دفاعی سنتی همچون فایروال ها ، سیستم ها ی جلوگیری از نفوذ غیر مجاز (IPS)، نرم افزارهای آنتی ویروس و دروازه ها ی وب یا ایمیل عبور می کنند. این چهار کارکرد فناوری ستون ها ی اصلی چارچوب امنیتی اکثر سازمان ها را تشکیل می دهند. البته هر یک به تنهایی یا حتی ترکیب آنها نیز نمی تواند با کارایی مطلوب به نبرد علیه حملات پیشرفته هدفمند به پردازد. بگذارید تا علت آن را برایتان توضیح دهیم.
 
فایروال ها ، که از سیستم ها و خدماتی محافظت می کنند که عملا نباید برای عموم قابل دسترسی باشند، در برابر حملات بد افزار zero-day و هدفمند کاملا کور هستند. حملات آغازین و بد افزارهای بعدی که امنیت سیستم ها ی رایانه ای را به خطر می اندازد از پروتکل ها ی ارتباطاتی استفاده می کنند که شرایط را برای عبور آنها از سد فایروال فراهم می سازند. فایروال ها ی نسل بعد (NGFW) لایه ها ی قوانین حفظ حریم خصوصی را براساس کاربران و برنامه ها ی کاربردی به سیستم اضافه می کنند و سدهای حفاظتی سنتی همچون، آنتی ویروس ها و سیستم ها ی جلوگیری از نفوذ غیر مجاز را تقویت می کنند؛ با این حال، سد حفاظتی پویایی را شامل نمی شوند که قادر به کشف و مسدود ساختن تهدیدات نسل بعد یا رفتار در حال تغییر سریع حملات باشد.
 
سیستم ها ی جلوگیری از نفوذ غیر مجاز (IPS)، در واقع برای آشکارسازی و تحلیل حملات مبتنی بر خدمات پسیو شبکه در برنامه ها ی کاربردی سرور و سیستم عامل (OS) بجای حملات از طریق برنامه ها ی کاربردی طرف مشتری (Client) که تسلط چشمگیری بر منظر امنیتی جاری داشته، طراحی و توسعه داده شده اند. این سیستم ها از امضاهای (دیجیتال)، بازرسی بسته ها ، تحلیل (DNS) و الگوریتم ها ی اکتشافی یا پیچیده استفاده نمی کنند، ولی هنوز هم قادر به کشف حملات zero-day نیستند، بویژه اگر کد بدافزار شدیدا تغییر قیافه داده، پنهان شده یا طی چندین مرحله تحویل شود.
 
نرم افزار آنتی ویروس، عموما به پایگاه ها ی داده بسیار بزرگ از تهدیدات شناخته شده تکیه دارند که توسط فروشندگان این گونه نرم افزارها نگهداری می شوند. درصورتیکه امضا یک تهدید در فایل سیستمی شناسایی شود، آن فایل قرنطینه یا حذف می شود. البته از آنجاییکه فروشندگان اطلاعاتی راجع به تهدیدات جدید پیش رو ندارند، جلوگیری از آنها نیز لزوما دشوار خواهد بود؛ یا اینکه اغلب فروشندگان نمی توانند همگام با افزایش حجم نقاط ضعف و آسیب پذیری در انواع ابزارهای کاربردی ضمیمه (Plug-In) مرورگرها حرکت کنند. در ارتباط با فیلترینگ ایمیل های اسپم، سایت ها ی فیشینگ کلاهبرداری از دامنه ها و نشانی ها ی وب (URL) استفاده می کنند، شیوه لیست سیاه در مقایسه با فعالیت ها ی مجرمانه از این قبیل خیلی عقب افتاده است. 
 
دروازه ها ی وب، از فهرست نشانی ها ی وب «شناخته شده بد» استفاده می کنند که از انتقال داده ها ی وب و وب سایت ها یی جلوگیری می کنند که بدافزار شناخته شده اند؛ با این حال، دروازه ها ی وب هیچ سد حفاظتی را در برابر تهدیدات آتی ارائه نمی کنند. فیلترهای وب نیز  یک وب سایت را درصورتیکه بد افزار و نقطه ضعف مورد استفاده اش ناشناخته باشد بدون مشکل عبور می دهد. 
 
با همه این حرف ها ، سدهای دفاعی متداول شبکه هنوز هم لازم هستند، ولی ما را در برابر بدافزارهای پیشرفته،  حملات zero-day و حملات پیشرفته مستمر هدفمند محافظت نمی کنند؛ شاید به این خاطر که این سدهای دفاعی براساس دو فناوری حفاظتی پایه فهرست ها و امضاها طراحی و توسعه یافته اند. در واقع، آنها فقط قادر به پویش اولین حرکت یا حملات در حدود معین بوده و بر امضاها و الگوهای شناخته شده سوء رفتارها برای شناسایی و مسدود ساختن تهدیدات تکیه دارند. 
 
با این حال، جدی ترین و موفق ترین حملات از نقاط ضعف و آسیب پذیری ناشناخته بهره برداری می کنند. درصورتیکه حملات میکروتیک به دور از چشم رادار امنیتی باقی بمانند، بدافزار کاملا پنهان باقی می ماند و شبکه باز هم در برابر حملات موذیانه کدهای پلی مورف تهدیدات پیشرفته مستمر آسیب پذیرند که سیستم ها ی دفاعی سنتی را خنثی می کنند. ابزارهای سنتی گاهی درصورتیکه قبلا کدهای بدافزار را ندیده باشند اجازه ورود به آنها می دهند. 
 
تکنیک ها ی فیلترینگ مبتنی بر الگوریتم ها ی هیورستیک، بویژه حدس ها ی آگاهانه بر اساس رفتارها یا همبستگی ها ی آماری نیز کم هستند. یک سیاست آشکارسازی هیورستیک بسیار فعال می تواند در موارد متعددی اشتباها حملات را آشکار سازد؛ یک سیاست آشکارسازی هیورستیک با فعالیت کم تعداد هشدارهای نادرست را کاهش می دهد ولی در عین حال، ریسک عدم شناسایی رویدادهای حمله بد افزار را افزایش می دهد. 
 

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: چهارشنبه 19 ارديبهشت 1397 ساعت: 18:08

آیا با استفاده از کلود پسورد حذف خواهد شد؟
آیا پسورد ها در حال جایگزینی می باشند و تکنولوژی کلود زوال پسورد ها را تسریع می کند؟
هک ها و حملات صورت گرفته اخیر تصاویر در Cloud-store، باعث افزایش این ابهام در مورد آسیب پذیر بودن پسورد در ذهن مردم می شود.
 
Cloud-store ها در حال تبدیل به منبعی برای ذخیره سازی اطلاعات شخصی خدمات شبکه از زندگی روزانه ی افراد می باشند. ترس از سواستفاده آنها باعث شده سیستم هایی
 که از کلمه ی عبور جهت تایید هویت کاربران استفاده می کنند، نظیر iCloud، مورد سرقت اطلاعات واقع شده اند را به فکر جایگزین کردن این روش با روش هایی کاراتر بیاندازد.
 
سرویس های اپل iCloud، بعد از فاش شدن سرقت عکس های شخصی هنرمند مشهور آمریکایی توسط افراد سودجو، کمتر مورد استقبال عموم مردم واقع شدند.
 اگرچه این سرقت اطلاعات شخصی، مطابق با اعلام محققان امنیتی به علت استفاده از رمز کاربری نه چندان قوی مورد استفاده بوده است.
 
سرویس های Cloud این روزه بیشترین هدف افراد نفوذگر و سود جو هستند. با توجه به این مهم که امروزه اکثر مردم رو به استفاده از Cloud جهت ذخیره سازی اطلاعات شخصی
 خود در این دریای بی پایان امکانات آورده ند، بهترین هدف برای افراد نفوذگر پشتیبانی شبکه می باشد و رایج ترین راه برای نفوذ، شکستن Account با استفاده از Front Door، یا نفوذ مستقیم
 با بهره گیری از پسورد های ضعیف می باشد.
 
تکنولوژی Cloud، هنوز یک تکنولوژی نوپا محسوب می شود و برخی از شرکت ها در زمینه ی امنیتی بسیار ضعیف عمل می کنند. آنها قادر به برقراری سهولت دسترسی توأم 
با تضمین امنیت اطلاعات نیستند و عموما تضمین امنیت را قربانی سهولت دسترسی می کنند.
 
شرکت اپل با پیشگام شدن در این زمینه برای جایگزین کردن استفاده از اثر انگشت به جای استفاده از کلمه عبور، اولین گام برای این تغییر را برداشته. همچنین این شرکت
 برای پرداخت های آنلاین از OPT استفاده می کند. که برای بحث پرداخت جایگزین مناسبی برای کلمه ی عبور میکروتیک به حساب می آید. همین طور دولت امریکا استراتژی جایگزین
 کردن استفاده از پسورد با روش های ایمن تر را تا سال 2020 در دستور کار خود قرار داده  است.
این روز ها شرکت های نظیر گوگل و اپل به مردم توصیه می کنند تا از روش های تایید 2 مرحله ای جهت ورود به سیستم های خود بهره مند شوند. ایراد این مسئله عموما 
در اعتماد کردن کاربران به شرکت ها می باشد. چراکه این روش در حال حاضر عموما با استفاده از یک پسورد روی وسیله ی کاربری و یک شناسایی و تایید هویت در سمت سرویس Cloud، امکان پذیر است.
 
حال این سوال مطرح می شود که ایا روش هایی مانند استفاده از Multi Factor Authentication، جایگزین مناسب و مقرون به صرفه ای برای کلمه های عبور فعلی خواهند بود؟
آیا راه کار جدیدی در حال شکل گیری است؟
 
باید منتظر اخباری جذاب پیرامون این مسائل باشیم. این روز ها استفاده از سرویس های Cloud رو به افزایش است. تراکنش های تحت بستر اینترنت رو به افزایش است 
و ذخیره سازی اطلاعات بیشتر روی فضا های Cloud انجام می شود. کلمات عبور پسیو شبکه به تنهایی نمی توانند ضامن امنیت اطلاعات و فعالیت های شما باشند. افراد نفوذگر و
 سود جو به هر حال می تونند با استفاده از روش های مختلف راهی برای دور زدن کلمه ی عبورتان پیدا کنند. بنابراین بهترین راه استفاده از روش هایی مطمئن تر و ایمن تر
 برای ورود به اکانت Cloud می باشد. در حال حاضر تنها راه کار های موجود استفاده از کلمات عبور قوی و ایمن و یا اعتماد به شرکت های ارائه کننده ی تایید هویت دو مرحله ای
 و استفاده از سرویس های ارائه شده ی انها می باشد.

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: چهارشنبه 19 ارديبهشت 1397 ساعت: 16:51

دوره های آنلاین میکروتیک مدرک MTCINE میکروتیک

با آخرین مدارک دوره های آنلاین میکروتیک یعنی مدرک MTCINE میکروتیک و مدرک MTCIPv6E میکروتیک در خدمت شما عزیزان هستیم. در این مقالات پیرامون این سوال که دوره های میکروتیک چیست ؟ پرداخته شد و هریک از مدارک میکروتیک به صورت جداگانه بررسی شد. برای مشاهده مقالات قبلی در زمینه دوره های آنلاین میکروتیک میتوانید از پیوندآشنایی با مدارک شبکه mikrotik استفاده نمائید.

دوره های میکروتیک چیست ؟

مدیران شبکه های بزرگ که نیاز به مدیریت ستون فقرات شبکه دارند می باشد. مطالب این دوره، اساس و نحوه پیاده سازی خدمات شبکه مسیریابی در اینترنت، ستون فقرات شبکه و شبکه هایی در مقیاس بزرگ را آموزش می دهد.

در این دوره گذشته از پروتکل BGP در مورد MPLS و Label Switching و در کنار آن Traffic Engineer صحبت می شود.

mikrotik-MTCINE | میکروتیک MTCINE | دوره آنلاین میکروتیک |

دوره های آنلاین میکروتیک مدرک MTCINE میکروتیک

هدف دوره: در این دوره تلاش می شود تا با چالش هایی که در ارتباط با انتقال داده در شبکه های بزرگ و ارتباطات بین شبکه ای با آن روبروست آشنا شوید و یاد بگیرید که چگونه با این چالش ها مقابله کرده و روش هایی را اتخاذ کنید تا بتوانید از آنها جلوگیری نمایید؛ همچنین شبکه را بهبود داده تا بتوانیدسرویس های جدید و مناسبی در اختیار مشتریان قرار دهید.

پیش نیاز: مدرک MTCRE معتبر از شرکت Mikrotik

سرفصل موضوعات مدرک MTCINE میکروتیک :

  • BGP

  • MPLS

  • Traffic Engineering Tuels

آشنایی با مدرک MTCIPv6E میکروتیک

mikrotik-mtcipv6e | میکروتیک mtcipv6e | دوره میکروتیک

مدرک MTCINE میکروتیک مخفف MikroTik Certified IPv6 Engineer به معنی مهندس IPv6 میکروتیک می باشد.

آشنایی با مدرک MTCIPv6E میکروتیک

مدرکی جدید از میکروتیک می باشد که نسبت به مدارک دیگر نوپا می باشد که در این دوره نصب شبکه با هدف شناخت و آشنایی با پروتکل IPv6 و همچنین توانایی پیاده سازی شبکه با استفاده از IPv6 با تجهیزاتمیکروتیک مورد بررسی قرار گرفته است.

جهت دریافت مدرک MTCIPv6E بایستی مدرک MTCNA را داشته باشید.

سر فصل مدرک MTCIPv6E میکروتیک :

  • آشنایی با مفاهیم اولیه و حرفه ایی پروتکل آیپی نسخه ۶ IPv6 ( Packet , Header , Protocol )
  • آشنایی با انواع آدرس های آیپی نسخه ۶ ( Unicast , Multicast , Anycast , Link Local , Global )
  • آشنایی با مباحث آدرس و Subnetting در آیپی نسخه ۶
  • پیاده سازی و آدرس دهی نسخه ۶ در شبکه و زیرساخت ارتباطی
  • آشنایی با امنیت و ساختار عملکرد در آیپی نسخه ۶ ( ICMPv6 , ND , Firewall , IPSec )
  • پیاده سازی سرویس های توزیع آدرس در شبکه و زیرساخت
  • آشنایی با مکانیزم های انتقال ترافیک آیپی نسخه ۶

آخرین پست از مقالات آشنایی با مدارک میکروتیک و دوره های آنلاین میکروتیک را مطالعه نمودید.

در این مقالات سعی شد ۷ مدرک شامل MTCINE ، MTCIPv6E ، MTCRE ، MTCUME ، MTCWE ، MTCTCE ، MTCNA بررسی شوند و به این سوال که دوره های میکروتیک چیست ؟ پاسخ لازم داده شود. در مقالات بعد قصد داریم شما را با مدارک VMware آشنا کنیم

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: چهارشنبه 19 ارديبهشت 1397 ساعت: 12:17

مدرک MTCTCE میکروتیک

با ادامه مباحث پیرامون مدرک بین المللی میکروتیک و دوره های آنلاین میکروتیک با موضوع آشنایی با مدرک MTCTCE میکروتیک و مدرک MTCWE میکروتیک در خدمت شما علاقه مندان به شبکه هستیم. در پست قبل یعنی : مدرک بین المللی میکروتیک دوره میکروتیک MTCNA بصورت مختصر با مدرک MTCNA آشنا شدید. در این مقاله با مدرک های MTCWE و MTCTCE آشنا خواهید شد و مخاطبین این دوره ها را خواهید شناخت.

دوره های آنلاین میکروتیک مدرک MTCWE میکروتیک

به جرات می توان گفت میکروتیک پیشروترین شرکت در رابطه با شبکه های وایرلس در جهان است با حضور در دوره  شبکه  وایرلس میکروتیک می توان بهترین آموزش مورد نیاز برای پیاده سازی وایرلس در محیط های داخلی (داخل ساختمان) و محیط های بیرونی (Outdoor) را فراگرفت.

مخاطبین این دوره مدیران شبکه و کارمندان شرکت ها و سازمان هایی هستند که با پیاده سازی، نگهداری و عیب یابی شبکه های وایرلس سروکار دارند. همچنین مهندسان، طراحان شبکه و مدیرانی هستند که علاقه مندند درباره ی شبکه های وایرلس با استفاده از میکروتیک آموزش ببینند.

هدف دوره: اجرای قابلیت های پیشرفته وایرلس های میکروتیک و انجام انواع ساختارهای وایرلس به کمک میکروتیک، نشان دادن چگونگی رسیدن به حداکثر پهنای باند و پایداری در محیط وایرلس به کمک میکروتیک .

در این دوره شما با روتربرد SXT کاملا آشنا شده و نحوه انجام بهینه تنظیمات برای این روتربرد را فراخواهید گرفت.

شرکت آرنا ارائه دهنده خدمات شبکه نصب شبکه و پسیو شبکه

پیش نیاز: مدرک MTCNA معتبر

سرفصل موضوعات مدرک MTCWE میکروتیک :

  • استانداردهای وایرلس
  • ابزارهای میکروتیک برای وایرلس
  • عیب یابی وایرلس
  • تنظیمات پیشرفته
  • پروتکل های ۸۰۲.۱۱n, Nstreme, Nv2
  • امنیت در وایرلس
  • Mesh & Bridging

آشنایی با مدرک MTCTCE میکروتیک

mikrotik mtctce | میکروتیک mtctce |

این دوره برای مدیران شبکه هایی که به کنترل جریان ترافیک و امنیت شبکه علاقه مندند مناسب است. از آنجا که میکروتیک یک دیوار آتش بسیار قوی دارد و برای کنترل پهنای باند بسیار قدرتمند عمل می کند و تمامی نیازهای ما را برای کنترل پهنای باند برطرف می نماید، برای کنترل شبکه به عنوان DHCP Server, DNS Server و پراکسی سرور می توان از میکروتیک استفاده کرد این دوره را می توان دوره امنیت شبکه نام برد.

مدرک بین المللی میکروتیک مدرک MTCTCE میکروتیک

هدف دوره: در این دوره با چالش های امنیتی پیش رو در گام اول و پس از آن با موارد مورد نیاز در کنترل پهنای باند و بهبود خدمات آشنا شده و به راحتی از چنین مشکلاتی می توان پیشگیری نمود.

پیش نیاز: مدرک MTCNA معتبر

سرفصل موضوعات مدرک MTCTCE میکروتیک :

  • نمای Packet Flow

  • دیوارآتش (Firewall)

  • کنترل پهنای باند و Quality of Service

  • DNS کلاینت و کش

  • DHCP سرور و کلاینت و relay agent

  • پراکسی سرور

  • امروزه به سيستم هاي كنترل ديجيتالي، معمولا SCADA  گفته مي شود. سيستم هاي كنترل ديجيتالي نصب شبکه  به منزله مغز كنترل و مانيتورينگ سيستم هاي زيرساخت حياتي نظير شبكه هاي انتقال و توزيع برق، پالايشگاه ها، شبكه هاي آب، كنترل ترافيك و ... مي باشند.
     
    يکي از مباحثي که براي تمامي کشورها بسيار مهم و حياتي است، مبحث امنيت سيستم هاي کامپيوتري و صنعتي مي باشد. اما چرا؟
    ديگر مانند گذشته جنگ و نبردهاي نظامي در جبهه ها صورت نمي گيرد. امروزه مرز جنگ هاي انساني به صنعت الکترونيک، کامپيوتر و حتي فرهنگي رسيده است. نمونه اين حمله را چند وقت پيش کشور ايران با ويروس استاکس نت تجربه کرد و اين موضوع گواه اين بود که بيش از گذشته بايد به مباحث امنيت سيستم هاي زيرساخت صنعتي اهميت داد.
     
    امروزه تلاش دولت ها در امن سازي زيرساخت هاي حياتي، از طريق ايجاد برنامه هايي براي پياده سازي استراتژي هاي ملي به منظور امن سازي فضاي مجازي مي باشد. يک بخش مهم از اين تلاش ها شامل ارزيابي سيستم هاي SCADA است. اين سيستم ها براي کنترل المان ها و زيرساخت هاي ملي، از جمله توليد و توزيع برق، گاز و روغن حياتي هستند به طوريکه بروز مشکل و يا از بين رفتن آن ها خسارات جبران ناپذيري بر امنيت اقتصادي و همچنين دفاعي دولت ها دارد. 
     
    يکي از مهمترين اهداف اينگونه برنامه ها شامل شناسايي آسيب پذيري ها و تشويق و هدايت بخش هاي دولتي و خصوصي بر همکاري با يکديگر براي طراحي سيستم هاي کنترل امنيتي به منظور رفع ضعف هاي امنيتي در سيستم هاي صنعتي است.
        
    سيستم هاي SCADA، دستگاه ها و شبکه هاي کامپيوتري خاص هستند که بصورت هماهنگ کار مي کنند کابل کشی شبکه تا فرآيندهاي کليدي درگير در مديريت دستگاه ها و تجهيزات، پايش و کنترل کنند.
    اندازه گيري هايي که از چندين سنسور (دما، فشار، جريان، و ...) گرفته مي شود براي تصميم گيري استفاده مي شود براي مثال براي باز کردن دريچه سوپاپ و خارج کردن آب از تانک زمانيکه پر مي شود

 

با پستی دیگر در رابطه مدرک بین المللی میکروتیک و دوره های آنلاین میکروتیک با موضوع مدرک MTCTCE میکروتیک و مدرک MTCWE میکروتیک آشنا شدید و سرفصل های آنها مرور شد

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: سه شنبه 18 ارديبهشت 1397 ساعت: 19:04

یک تحلیل گر مستقل در ایتالیا فهرستی از 34 تهدید امنیتی دیگر را منتشر کرد که طبق ادعای او، نرم افزارهای صنعتی نوشته شده توسط زیمنس در آلمان، آیکونیکس در ماساچوست، 7-Technologies در دانمارک و دیتاک در ایرلند نسبت به این حملات آسیب پذیر هستند. سپس US-CERT خودش حفره هایی را در یک سیستم که توسط اکاوای کوآلالامپور در مالزی ساخته شده بود کشف کرد.
 
«چیزی که در این جا مورد نیاز است طراحی روشی است که این سیستم ها بتوانند حملات را شناسایی نصب شبکه و از آن ها اجتناب کنند. به همین دلیل این هفته  2013اتحادیه اروپا بر سر بودجه 4 میلیون یورویی برای پروژه تحقیقاتی دفاعی SCADA توافق کرد. از جمله تمهیداتی که در این باره اندیشیده شده می توان به محدود کردن دسترسی به اینترنت توسط SCADA به کم ترین حد مورد نیاز اشاره کرد.
 
رالف لنگنر (Ralph Langner)، کارشناس امنیت سیستم های کنترلی و امنیت سایبری از آلمان است که پس از رمزگشایی از استاکس نت و شیوه عملکرد آن در سال 2010 بیش ازپیش مورد توجه قرار گرفت.
 
 
طرز کار ساختاری استاکس نت و مهندسی معکوس آن :
 
چندین حفره امنیتی از نوع Cross Site Scripting در نرم افزار Web Navigator شرکت زیمنس وجود دارد که با سوء استفاده از هر یک از این حفره های امنیتی، فرد نفوذگر می تواند کنترل نرم افزار WinCC را به اختیار خود در آورد. نرم افزار Web Navigator صفحه رابط نرم افزار WinCC است که در از طریق مرورگرها بر روی سیستم عامل های مختلف میتوان آن را اجرا و مدیریت نمود.
 
 
نرم افزار های ارزشمند برای اسکن- پویش در قبال استاکس نت:
شرکت امنیتی Positive Technologies دو ابزار امنیتی به نام های WinCC Harvest و PLC Scan برای استفاده کنندگان از سیستم های SCADA شرکت زیمنس تهیه و منتشر کرده اند. ابزار WinCC Harvest می تواند در آزمون های نفوذ (Penetration Testing) برای جمع آوری اطلاعات از بانک اطلاعاتی SQL مورد استفاده توسط WinCC به کار گرفته شود. ابزار PLC Scan نیز برای کنترل و شناسایی PLCها یا دستگاه های الکترونیکی Programmable Logic Controllers است که برای کنترل ماشین های صنعتی در سیستم های SCADA به کار گرفته می شوند.
 
 
ویروس های همسان استاکس نت:
Code Red و Nimda
 
 
میزان تهدید استاکس نت و دیگر  بد افزار ها:
 متمرکز در بخش صنعتی ( آب برق گاز پتروشیمی و ... ) نه تنها میتواند اطلاعات پایه ای را بیت به بیت  جمع آوری و ارسال کند  , توان اجرا کردن کد های خاصی و پیچیده ای را دارد  که اجرای یکی از آن فرایند های مرتبط با آن بد افزار 16 هزار خط کد نویسی آن هم اسمبلی را  لازمه آسیب رسانی به سیستم های حساس کابل کشی شبکه  میطلبید , و پیچیدگی آن به این علت عمیق میشود که این بد افزار فرایند های اجرای و آسیب رسان خود را زمانی  بلفعل میرساند که یک سری پیش نیاز ها در آن شبکه با  شرایط مشخص موجود باشد در غیر این صورت بصورت  نامحسوس در شبکه مانده و هیچ  فعالیتی از خود بروز نمیدهد که سیستم های امنیتی و ابزار های امن گردان شبکه مذکور نسبت به آن حساسیت نشان دهند و این یعنی نسل نوینی از بد افزار ها آن هم با تمرکز بر روی زیرساخت های حساس موجود در هر کشوری که پتانسیل یک فاجعه را دارد.
 
مكانيزاسيون: استفاده از ماشين آلات در مقابل نيروي عضلاني
اتوماسيون: استفاده از سيستم هاي كنترلي و فناوري هاي اطلاعات به منظور كاهش نياز انسان به كار در محيط توليد كالا و خدمات است.
 
 
برخي از مزايايي که اتوماسيون ها دارند عبارتند از:
  • جايگزين شدن با نيروي انساني در فعاليتهايي كه حاوي كارهاي سخت و يا يكنواخت و خسته كننده است.
  • جايگزين شدن با  نيروي انساني در محيط هاي خطرناك (نظير آتش، آتشفشان، تاسيسات انرژي هسته اي و ...)
  • انجام كارهايي كه خارج از قدرت انسان است (اندازه، وزن، استقامت، سرعت)
  • صرفه جويي اقتصادي، كاهش هزينه هاي سربار توليد و خدمات، افزايش بهره وري و ...
اتوماسيون سيستم ها نيازمند سيستم هايي جهت مديريت فرآيندها است. مديريت يك فرآيند، مستلزم تامين داده مورد نياز آن و اثرگذاري نتايج حاصل از فرآيند بر روي سيستم است. براي ثبت، جمع آوري و پردازش داده در يك سيستم كنترلي از روش هاي مختلفي تاكنون استفاده شده است.
 
آنالوگ: در اين روش، داده ها توسط دستگاه هاي آنالوگ و نيروي انساني ثبت مي شوند و توسط نيروي انساني و يا ماشين هاي با توان اندک، پردازش آفلاين بر روي آنها صورت مي گيرد.
ديجيتالي: در اين روش، داده ها توسط دستگاه هاي الكترونيكي ثبت مي شوند و جمع آوري داده ها بطور اتوماتيك (با استفاده از مكانيزم هاي مختلف ارتباطي) انجام مي شود. همچنين پردازش داده ها بصورت آنلاين و يا متمركز توسط دستگاه هاي پردازش اطلاعات صورت مي گيرد.
امروزه به سيستم هاي كنترل ديجيتالي، معمولا SCADA  گفته مي شود. سيستم هاي كنترل پسیو شبکه ديجيتالي  به منزله مغز كنترل و مانيتورينگ سيستم هاي زيرساخت حياتي نظير شبكه هاي انتقال و توزيع برق، پالايشگاه ها، شبكه هاي آب، كنترل ترافيك و ... مي باشند.
 
يکي از مباحثي که براي تمامي کشورها بسيار مهم و حياتي است، مبحث امنيت سيستم هاي کامپيوتري و صنعتي مي باشد. اما چرا؟
ديگر مانند گذشته جنگ و نبردهاي نظامي در جبهه ها صورت نمي گيرد. امروزه مرز جنگ هاي انساني به صنعت الکترونيک، کامپيوتر و حتي فرهنگي رسيده است. نمونه اين حمله را چند وقت پيش کشور ايران با ويروس استاکس نت تجربه کرد و اين موضوع گواه اين بود که بيش از گذشته بايد به مباحث امنيت سيستم هاي زيرساخت صنعتي اهميت داد.
 
امروزه تلاش دولت ها در امن سازي زيرساخت هاي حياتي، از طريق ايجاد برنامه هايي براي پياده سازي استراتژي هاي ملي به منظور امن سازي فضاي مجازي مي باشد. يک بخش مهم از اين تلاش ها شامل ارزيابي سيستم هاي SCADA است. اين سيستم ها براي کنترل المان ها و زيرساخت هاي ملي، از جمله توليد و توزيع برق، گاز و روغن حياتي هستند به طوريکه بروز مشکل و يا از بين رفتن آن ها خسارات جبران ناپذيري بر امنيت اقتصادي و همچنين دفاعي دولت ها دارد. 
 
يکي از مهمترين اهداف اينگونه برنامه ها شامل شناسايي آسيب پذيري ها و تشويق و هدايت بخش هاي دولتي و خصوصي بر همکاري با يکديگر براي طراحي سيستم هاي کنترل امنيتي به منظور رفع ضعف هاي امنيتي در سيستم هاي صنعتي است.
    
سيستم هاي SCADA، دستگاه ها و شبکه هاي کامپيوتري خاص هستند که بصورت هماهنگ کار مي کنند خدمات شبکه تا فرآيندهاي کليدي درگير در مديريت دستگاه ها و تجهيزات، پايش و کنترل کنند.
اندازه گيري هايي که از چندين سنسور (دما، فشار، جريان، و ...) گرفته مي شود براي تصميم گيري استفاده مي شود براي مثال براي باز کردن دريچه سوپاپ و خارج کردن آب از تانک زمانيکه پر مي شود.
 
 
سيستم هاي SCADA بصورت نوعي در سه ناحيه اصلي توسعه مي يابد:
مديريت فرآيند صنعتي: ساخت، توليد، فرآيندهاي شيمي، توليد برق، صنعت هاي پالايش
مديريت زيرساخت: عمليات و توزيع آب، به هدر دادن جمع آوري آب و عمليات، لوله هاي گاز و نفت، انتقال و توزيع جريان برق، سيستم هاي ارتباطي بزرگ
مديريت دستگاه ها: اداره، مراکز داده، فرودگاه ها، کشتي ها، و غيره. پايش و کنترل HVAC، کنترل دسترسي، و مصرف انرژي
 
دستگاه هاي SCADA با استفاده از پروتکل هايي از قبيل DNP v3، ICCP و MODBUS، با سيستم کنترل ارتباط برقرار مي کند. اطلاعات و گزارشات مديريتي، از طريق اينترفيس هاي زير از/به دستگاه هاي SCADA وارد مي شود:
 
1. واسط انسان و ماشين (HMI): دستگاهي است که نحوه پردازش داده را به يک اپراتور میکروتیک انساني نشان مي دهد و از اين طريق، اپراتور انساني عملکرد ماشين را نظارت و کنترل مي کند.
 
2. واحدهاي خروجي راه دور: اين واحدها به سنسورها متصل شده، سيگنال هاي سنسور را به داده هاي دودويي تبديل کررده و داده هاي دودويي را به سيستم نظارتي ارسال مي کنند.
 
3. کنترل کننده هاي منطقي قابل برنامه نويسي يا PLC ها: مانند مغز متفکر اين سيستم ها هستند و کارهاي اساسي را انجام مي دهند زيرا آنها اقتصادي تر، تطبيق پذير، و انعطاف پذير بوده و داراي قابليت پيکربندي بهتري نسبت به TRU هاي (واحدهاي خروجي راه دور) با هدف خاصي هستند.
 
4. زيرساخت ارتباطي: سيستم هاي ناظر را به واحدهاي پايانه راه دور متصل مي سازد.
 
سيستم هاي کنترل صنعتي (ICS) در حالت معمولي شامل انواع مختلف سيستم هاي کنترلي از جمله سيستم هاي کنترل  شبکه وایرلس سرپرستي و گردآوري داده، سيستم هاي کنترلي توزيع شده و کنترل کننده قابل برنامه ريزي منطقي مي شود. سيستم هاي ICS به صورت گسترده در نيروگاه هاي اتمي، نيروگاه هاي برق، شبکه هاي توزيع الکتريسيته، نفت و سيستم هاي گاز و همچنين حمل و نقل، صنايع دفاعي، جمع آوري زباله و حتي توليد خودرو مورد استفاده قرار مي گيرد. سيستم هاي ICS سيستم هايي هستند که براي انجام وظايف خود نيازي به يک اپراتور انساني ندارند. در برخي از انواع ICS که شبکه کنترلي مجزا شده فيزيکي دارند که سيستم را مجبور به برقراري ارتباط از طريق يک شبکه به ديگر ايستگاه هاي کنترلي مي کند.
 
در سيستم هاي کنترل صنعتي (ICS) دو عنصر مهم وجود دارد که عملکرد آنها به همديگر مرتبط است اين دو عنصر، سيستم هاي SCADA و PLC هستند. سيستم هاي SCADA به منظور ارائه اطلاعات بصورت بلادرنگ به يک اپراتور انساني طراحي شده اند و مي توانند اطلاعات حالت جاري فرآيندهاي فيزيکي و همچنين توانايي تغيير ايجاد کردن در فرآيند از راه دور را به اپراتور ارائه کنند. سيستم هاي SCADA امروزه به صورت گسترده اي در صنعت توزيع شده اند و از لحاظ جغرافيايي از سيستم هاي گردآوري داده هاي متمرکز جدا شده اند. سيستم هاي SCADA در يک سيستم کنترل توزيع شده (DCS) معمولا چندين سيستم تعاملي را کنترل مي کنند که مسئوليت يک فرآيند محلي را برعهده دارند.
 
سيستم هاي کنترلي توزيع شده (DCS) به صورت گسترده در صنايع مبتني بر فرآيندهاي فيزيکي استفاده مي شوند. اما PLC يک سيستم نهفته مبتني بر کامپيوتر است که مي تواند تجهيزات فرآيندهاي صنعتي را کنترل کند همچنين توانايي مرتب کردن جريان اجرايي فرآيندها را هم دارد. سيستم هاي PLC معمولا به همراه سيستم هاي SCADA به منظور اجرا کردن عمليات هاي سرپرستي شده توسط اپراتور SCADA مورد استفاده قرار مي گيرند.
 
اولين سيستم هاي کنترل صنعتي (ICS) در سال 1977 نمي توانستند به يک شبکه خارجي متصل شوند اما با اين حال توانايي متصل شدن به يک شبکه محلي با يک محيز کنترلي بسته به همراه پروتکل هاي اختصاصي را داشتند. اما سيستم هاي کنترل صنعتي (ICS) امروزي از پشته پروتکل TCP/IP، اجرا شدن بر روي سيستم عامل هاي بلادرنگ و متصل شدن به اينترنت جهاني پشتيباني مي کنند. به همين دليل در آينده ما با مسائل امنيتي بسياري براي سيستم هاي کنترل صنعتي (ICS) رو به ر خواهيم شد. سيستم هاي کنترل صنعتي قسمت کليدي زيرساخت هاي حياتي هستند. به همين دليل به وجود آمدن يک مساله امنيتي براي سيستم هاي ICS مستقيما مي تواند بر روي سيستم هاي زيرساخت تاثير بگذارد.
 
 
معماري امن
بر اساس ارزيابي صورت گرفته بر روي کسب و کار سازمان، مي بايست تدابير فني، رويه اي و مديريتي را براي افزايش سطح امنيت طراحي و پياده سازي شود. در ادامه برخي از اقدامات امنيتي که به اين منظور پياده سازي مي شوند ذکر شده است:
 
امنيت و بهينه سازي معماري شبکه    استفاده از تجهيزات امنيتي مانند فايروال ها
کنترل دسترسي هاي راه دور
استفاده از آنتي ويروس
کنترل دسترسي به ايميل و اينترنت
پيکر بندي امن سيستمها
پشتيبان گيري و ريکاوري
تفکيک شبکه هاي صنعتي
مانيتورينگ سيستم
امن سازي شبکه هاي بيسيم
مديريت وصله هاي امنيتي    امنيت منابع انساني
مديريت آسيب پذيري
مديريت تغييرات
انجام تست هاي امنيت
تامين امنيت فيزيکي

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: سه شنبه 18 ارديبهشت 1397 ساعت: 14:53

مهم ترین بخش امنیت یک سیستم، تقویت و پیشگیری پیش از حمله است، چرا که غالباً دفاع پس از حمله نمی تواند چندان ثمربخش و مؤثر واقع شود.
 
آنچه در دنیای امنیت مهم است، توجه به «چگونگی»هاست، نه صرفاً فقط «چه کسانی»، و به زبانِ ساده تر، مهم تر این است چگونه یک سرقتِ سایبری خدمات شبکه اتفاق می افتد، نه آنکه چه کسانی آن را انجام می دهند.
 
در مدل سازیِ تهدید نیز تمرکزِ اصلی بر روی «چگونگی» وقوع و به نتیجه رسیدنِ حمله است. در واقع، مدل سازی تهدید، روشی برای بهینه سازی امنیت سیستم است، که
 از طریقِ شناساییِ اهداف، روش های نفوذ و نقاطِ آسیب پذیر ممکن پذیر می شود.
 
در مدل سازی تهدید، اولین و مهم ترین گام مشخص کردن همه ی آن چیزهایی است که قصدِ حفاظت از آنها را داریم. در اینجا باید به این نکته نیز توجه کرد که مشخص کردن ارزشِ
 آنچه قصد حفاظت از آن را داریم صرفاً یک مسئله ی یک طرفه نیست، به این معنا که در شناساییِ دارایی های ارشمندِ سیستم، تنها نباید به آنچه از دید خود (به عنوانِ توسعه 
دهنده و یا مصرف کننده) ارزشمند است توجه کنیم، بلکه باید آنچه برای یک میکروتیک مهاجمِ احتمالی نیز ارزشمند است را شناسایی و ارزیابی کنیم
 
در گام بعد، نیاز است تا گروه های حمله کننده ی احتمالی به سیستم را شناسایی و ارزیابی کرد. این گروه ها باید شاملِ خودی ها و غریبه ها و همچنین دربرگیرنده ی اشتباهاتِ
 غیرعمدی (مانند ضعف های عملکردِ سیستم) و حمله های مخرب باشد.
 
 
سطح حمله
 
سطح حمله (Attack Surface) مجموعه ای از نقاطِ ضعفی است که نفوذ از طریقِ آنها برای مهاجمان امکان پذیر است. در حقیقت سطحِ راه اندازی شبکه وایرلس حمله همان نقاطِ آسیب پذیریِ سیستم است
 که مهاجم قادر خواهد بود از این طریق آنها به سیستم نفوذ کند و اطلاعات را خارج کند.
در مدل سازیِ تهدید، ارزیابی و تحلیلِ سطحِ حمله اهمیت بالایی دارد، چرا که با این روش، توسعه دهندگان و مسئولانِ امنیت می توانند از مناطقِ خطر و همین طور از شدتِ خطر اطلاع
 پیدا کنند، و بخش های بازِ سیستم برای مهاجمان را شناسایی کنند.
 
 
 
 
به طورِ کلی تحلیلِ سطح حمله در ۳ مورد کلی به توسعه دهندگان کمک شایانی میکند:
 
  1. شناساییِ بخش ها و عملکردهای آسیب پذیر سیستم.
  2. شناسایی مناطقِ در معرضِ خطر که نیازمندِ دفاعِ عمیق تر هستند، و به طورِ کلی شناساییِ مناطقی که نیازمندِ دفاع در برابر مهاجمین احتمالی هستند.
  3. شناساییِ زمانی که سطحِ حمله تغییر داده شده است، و نیاز به ارزیابی تهدید می باشند.
سطح حمله بسته به نوع سیستم و عملکرد آن نیز می تواند متفاوت باشد، همان طور که دشمنان احتمالی آن هم متفاوت هستند.
 
اما به طور جامع سطحِ حمله را می توان در ۴ بخشِ زیر دسته بندی کرد:
  1. مجموعه ی مسیرهای ورودی و خروجی برای اطلاعات و دستورها.
  2. کدهایی که از این مسیرهای ورودی و خروجی محافظت می کنند، از جمله؛ ارتباطات منابع و احرازهویت، اجازه نامه ها و اعتبار سنجی داده ها.
  3. تمامیِ اطلاعات با ارزش سیستم مانند؛ کلیدها، مالکیت معنوی، اطلاعات کسب و کار و اطلاعات شخصی.
  4. کدهایی که از این اطلاعات محافظت می کنند، از جمله؛ رمزنگاری ها، دسترسی حسابرسی و کنترلِ عملیات امنیت.
برای مثال، اگر در یک سیستم، تنها نگرانی، مهاجمان از راه دور باشند، و سیستم تنها از طریق اینترنت پشتیبانی شبکه با دنیای خارج ارتباط داشته باشد، سطحِ حمله بخشی از سیستم است
 که با بخش هایی دیگر در اینترنت تعامل دارد، و همین طور بخشی که ورودی های اینترنت را قبول می کند نیز می تواند به عنوان سطح حمله نیز تعریف شود. در نتیجه، یک دیوار آتشین
 در این سیستم می تواند با فیلتر کردن بخشی از ترافیک شبکه سطح حمله را محدودتر کند.
 
 
نمودار حمله
 
نمودار حمله (Attack Tree) مدل سازی گرافیکیِ حمله علیه سیستم است، که در واقع هدفِ حمله و مراحل نفوذ و حمله را نشان می دهد.
با ترسیمِ نمودارِ حمله می توان چگونگیِ یک حمله را از ابتدای نفوذ به سیستم تا به اتمام رساندن مأموریتِ خرابکارانه را ردیابی و بررسی کرد.
 
در ترسیم نمودار حمله ابتدا نیاز است تا هرگونه هدفِ ممکن را شناسایی کرد، و در گام بعد هرگونه حمله علیه هدف ها را متصور شد، و آنها را به بدنه درخت اضافه کرد.
 
برای مثال، نمودار حمله ی یک ویروسِ کامپیوتری را تصور کنید. هدف ویروس در واقع آلوده کردن مرکزسیستم است، و برای رسیدن به این هدف ابتدا باید از طریق یک فایل آلوده به 
سیستم نفوذ کند، و در مرحله ی بعدی اجرای فایل توسط کاربران و یا مدیر سیستم است، و در نهایت پس از اجرا شدن فایل آلوده سیستم نیز آلوده خواهد شد، که همان هدف نهایی حمله است

 
آنچه در رسم نمودارِ حمله مهم است، در نظر گرفتن تمامی راه های محتمل برای نفوذ به سیستم و رسیدن به هدف است. شاید گاهی اوقات راه های نفوذ و حتی اهداف نهایی بسیار غیر قابلِ تصور
 به نظر برسند، اما در واقع، هدف از ترسیم نمودار حمله و تحلیل آن، شناسایی تمامیِ راه های ممکن، و حتی غیرممکن است.
با انجام دقیق این کار می توان حمله های احتمالی را پیش از وقوع خنثی کرد، و هرگونه شانس مهاجم برای نفوذ به سیستم را از باز پس گرفت
همان طور که پیش از این نیز اشاره شد، هدفِ اصلی از مدل سازیِ امنیت، شناساییِ نقاطِ آسیب پذیر، دشمنان، و تهدیدهای سیستم و ارزیابی شدت خطری است که سیستم با آن روبروست.
 آنچه توسعه دهندگان و مسئولانِ امنیت از این مدل سازی ها نصب شبکه بدست می آورند، مشخصاتِ و روش های حمله های احتمالی است، که در صورتِ شناسایی و تقویت به موقع، سطحِ حمله و شانسِ
 موفقیتِ مهاجمان را به مراتب محدودتر می کند
باید در نظر داشت، که مدل سازیِ امنیت، در مرحله ی نخست اقدامی پیشگیرانه است، و در مرحله ی بعد، مقدمه ایست برای پایه ریزیِ تدابیرِ مناسبِ دفاعی در برابرِ حملاتِ احتمالی
مهم ترین بخشِ امنیتِ یک سیستم، تقویت و پیشگیری پیش از حمله است، چرا که غالباً دفاع پس از حمله نمی تواند چندان ثمربخش و مؤثر واقع شود
 

برچسب: نویسنده: علیرضا تاريخ: سه شنبه 18 ارديبهشت 1397 ساعت: 11:36

صفحه بندی